Sanctuary

Το Ark Nova είχε διχάσει την παρέα μου όταν κυκλοφόρησε: πολλά moving parts, αρκετή τυχαιότητα και τη φιλοδοξία να σταθεί ως «Terraforming Mars killer». Το Sanctuary μοιάζει με την πιο ελαφριά, πιο εύκολα προσβάσιμη εκδοχή αυτής της ιδέας — σαν την έκδοση με 2% λιπαρά που έβγαλε αργότερα και το Terraforming Mars για να ανοίξει την πόρτα σε περισσότερο κόσμο. Έχει γεύση και μυρωδιά Ark Nova, χωρίς να κουβαλά όλο το βάρος του.

Ο πυρήνας του είναι ξερό tile drafting, αλλά όχι απλοϊκό. Διαλέγεις tiles και κάθε επιλογή θέλει σκέψη: τι σε βοηθά τώρα, τι αξίζει να κρατήσεις για μετά και πόσο χώρο αφήνεις στις επόμενες επιλογές. Η αίσθηση είναι σαφώς πιο streamlined από το Ark Nova, ενώ σε στιγμές θυμίζει και το πολύ ελαφρύτερο Cascadia.

Το παιχνίδι βάζει και push-your-luck στη διαδικασία, οπότε δεν αρκεί να παίξεις ασφαλώς ή να μαζεύεις ό,τι φαίνεται άμεσα χρήσιμο. Υπάρχει στρατηγική στις αποφάσεις του drafting, αλλά η ροή παραμένει βατή και ευχάριστη, χωρίς να σε πνίγει σε διαδικασίες και επιμέρους συστήματα. Αυτό ήταν και το βασικό του κέρδος για την παρέα μου: σκέψη χωρίς το διοικητικό βάρος του μεγάλου αδερφού.

Μας άρεσε πολύ και παίχτηκε πολύ ευχάριστα. Παρ’ όλα αυτά, αν είναι οποιαδήποτε Κυριακή και πρέπει να διαλέξω, προσωπικά θα προτιμήσω ακόμα το Ark Nova. Το Sanctuary είναι η πιο εύπεπτη, καθαρή εκδοχή — απλώς εγώ εξακολουθώ να έχω αδυναμία στο πλήρες γεύμα.