Shadow Rivals

Το πρώτο πράγμα που βλέπεις είναι της Moideas, οπότε πας προετοιμασμένος να το ανακαλύψεις στην πράξη. Και μετά εμφανίζονται προικισμένες κλέφτρες, σπίτια για ληστεία, loot και τριαντάφυλλα, σε ένα θέμα που μοιάζει να το συνέλαβε κάποιος σε πολύ μεγάλη διάθεση για internet. Το art είναι xx-kawaii μέχρι παρεξηγήσεως· σε ένα τραπέζι Τρίτης μετά τη δουλειά, τουλάχιστον, δεν περνά απαρατήρητο.

Κάτω από αυτή την πολύ συγκεκριμένη βιτρίνα βρίσκεται ένα παιχνίδι που θυμίζει καθαρά Smash Up. Η συγγένεια δεν κρύβεται, αλλά το Shadow Rivals δεν αρκείται στο να αναπαράγει τη γνωστή αίσθηση: ζητά να κοιτάς πιο προσεκτικά τις επιλογές σου και να μετράς πριν κινηθείς.

Η αλληλεπίδραση έρχεται μέσα από αυτό το γνώριμο πλαίσιο αντιπαράθεσης, μόνο που εδώ το παιχνίδι ανταμείβει περισσότερο την πρόβλεψη παρά την απλή εντύπωση της στιγμής. Δεν είναι απλώς «ρίχνω κάτι ωραίο και βλέπουμε»· θέλει λίγη στρατηγική, λίγη αριθμητική και την προσοχή σου στραμμένη στους αντιπάλους.

Το συμπάθησα αρκετά, παρά το θέμα που κάνει ό,τι μπορεί για να με κοιτάξει αμήχανα από την άλλη πλευρά του τραπεζιού. Θέλω μερικές ακόμη παρτίδες πριν τοποθετηθώ οριστικά, αλλά ως πιο μετρημένη εκδοχή του Smash Up, το Shadow Rivals είναι ήσυχα καλό.