Speakeasy

Με τα μετα-CO2 παιχνίδια του Lacerda, το άνοιγμα του κουτιού συνήθως συνοδεύεται από τη γνώριμη ανησυχία: πόσο στριφνό θα είναι πάλι αυτό; Το Speakeasy αρχικά μοιάζει ικανό να επιβεβαιώσει τον φόβο, με unboxing χορταστικό μέχρι εξάντλησης, ώσπου τα player trays να βάλουν επιτέλους τάξη. Η παραγωγή της EGG, όμως, δεν είναι απλώς πλούσια αλλά λειτουργική: αφού γίνει η πρώτη δουλειά, το στήσιμο και το μάζεμα αποκτούν ρυθμό. Ακόμη καλύτερα, οι κανόνες είναι βατοί, με εύστοχα παραδείγματα και τη λογική αλληλουχία των παλιών καλών σχεδίων του δημιουργού· σπάνια μένεις με έναν worker στο χέρι χωρίς να καταλαβαίνεις τι προσπαθείς να πετύχεις.

Κάθε παίκτης χειρίζεται μια οικογένεια γκάνγκστερ στη Νέα Υόρκη της Ποτοαπαγόρευσης, υπό τον Lucky Luciano, και σε έντεκα κινήσεις προσπαθεί να χτίσει την επικερδέστερη εγκληματική αυτοκρατορία. Ο πυρήνας είναι worker placement, αλλά όχι της χαλαρής, καθησυχαστικής σχολής: από την πρώτη κίνηση οι πόροι και ο χρόνος είναι τόσο στενά που ένας κακός υπολογισμός δεν απλώς καθυστερεί το πλάνο σου, το τιμωρεί. Είναι μια ευπρόσδεκτη απόκλιση από το σημερινό feel-good euro, και η πρώτη παρτίδα λειτουργεί ως η αναπόφευκτη, ακριβή εισαγωγή της.

Workers και κάρτες ανοίγουν μαγαζιά, στέλνουν μέλη της οικογένειας για προστασία, μετακινούν παράνομα βαρέλια, διεκδικούν περιοχές, στόχους και tracks, ενώ τα πλοία με ρούμι και ιρλανδέζικο ουίσκι και οι επενδύσεις σε καζίνο δίνουν στο σύστημα αρκετές διαδρομές χωρίς να το διαλύουν σε υποσυστήματα. Η ενδιαφέρουσα απόφαση είναι αν θα προτιμήσεις την ασφαλή, χαμηλής απόδοσης επένδυση ή το επικίνδυνο άνοιγμα που μπορεί να σε πάει ταμείο· οι παίκτες δεν ανταλλάσσουν πυρά μεταξύ τους, παρά μόνο με γκάνγκστερ του συστήματος, αλλά συγκρούονται πολύ ουσιαστικά σε ανοίγματα, έλεγχο περιοχών, κοψίματα και ακόμη και αγορές βαρελιών που αλλάζουν τον ντόκο ενός πλοίου. Η απουσία άμεσης βίας, παρά το θέμα, είναι σωστή επιλογή: περισσότερο take-that θα φόρτωνε ένα ήδη σφιχτό σχέδιο χωρίς να το βελτιώνει.

Στην πρώτη, ημιτελή μας προσπάθεια σταματήσαμε μετά από πέντε γύρους, επειδή δεν είχαμε ακόμη συλλάβει πλήρως την οικονομία του. Μετά τις κανονικές παρτίδες, όμως, η ετυμηγορία ήταν άμεση: πρόκειται για το παιχνίδι της χρονιάς μας, ακόμη και μετά το εξαιρετικό Perseverance 3 & 4. Για εμάς, το Speakeasy στέκεται δίπλα στο Carnegie ως ένα από τα κορυφαία heavy euro της παρέας και δύσκολα θα χάσει το άριστό του. Όποιος δεν αντέχει το ύφος του Lacerda δεν θα μεταστραφεί εδώ· οι υπόλοιποι θα βρουν πολλές παρτίδες που ζητούν βελτίωση, αντίλογο και άλλη μία προσπάθεια.

Updated session

Στις μεταγενέστερες παρτίδες η αρχική εντύπωση όχι μόνο άντεξε αλλά ενισχύθηκε. Με τρεις παίκτες, και με όλους να γνωρίζουν ήδη το παιχνίδι, το Speakeasy απέδειξε ότι είναι για εμάς στην καλύτερή του σύνθεση: τα κοψίματα έγιναν ακριβέστερα, οι παράξενες αγορές βαρελιών είχαν πραγματικό σκοπό και οι αβλεψίες στον συμμοριτοπόλεμο κόστισαν ακριβά. Τέσσερις παρτίδες μέσα σε έναν χρόνο είναι ήδη ασυνήθιστα καθαρό δείγμα αποδοχής.