Star Wars: Battle of Hoth

Με συνθηματικά «πάμε να χωθούμε» και προκλητικά ηχητικά από κινητά πριν αρχίσουν να ρολάρουν κορμιά και κόκκαλα, το retheme του Memoir ’44 στο Star Wars μάς έχει πάρει λίγο τα μυαλά. Το έχω βγάλει με την παρέα, με τον διάδοχο, σε μεμονωμένα σενάρια και σε campaign· δύσκολα ζητάς περισσότερες αφορμές για να το ξαναστήσεις. Ναι, θα μπορούσα να ζητήσω πιο στιβαρούς κανόνες, λιγότερη τύχη και διάφορα άλλα χρήσιμα πράγματα. Αλλά, ειλικρινά, εδώ δεν μας νοιάζει καθόλου: είχα πάρα πολύ καιρό να διασκεδάσω τόσο με επιτραπέζιο.

Στον πυρήνα του, το παιχνίδι κινείται στη γνώριμη λογική του Memoir ’44 και των συγγενικών του συστημάτων: σενάρια, μονάδες στο πεδίο και ζάρια που μπορούν να κάνουν τη μάχη να γυρίσει απότομα. Αυτό ήταν ακριβώς που με είχε κρατήσει μακριά από το Memoir και τους κλώνους του όταν πρωτοβγήκαν. Δεν μου αρέσει ότι οι απώλειες δεν ρίχνουν το firepower μιας μονάδας· είμαι περισσότερο άνθρωπος του C&C. Στο Hoth, όμως, η αστοχία των stormtroopers είναι τόσο οργανικό κομμάτι του κινηματογραφικού μανδύα, που η ίδια αφαιρετικότητα παύει να με ενοχλεί.

Το Epic Hoth, με δύο κουτιά και αυξημένο πλήθος μονάδων, αλλάζει ουσιαστικά τη δυναμική. Τα καλά ή κακά ζάρια δεν εξαφανίζονται, αλλά ο αντίκτυπός τους μικραίνει, και η παρτίδα γίνεται ένας τίμιος αγώνας μποξ αντί για μια ακολουθία από μεμονωμένα χτυπήματα της τύχης. Η μεγαλύτερη διάρκειά του δίνει επίσης στο hand management πραγματικό βάρος ως κομμάτι της ευρύτερης τακτικής: δεν αρκεί να αντιδράς στην τρέχουσα σύγκρουση, πρέπει να διαχειρίζεσαι το χέρι σου με ορίζοντα την εξέλιξη της μάχης.

Το συμπέρασμα είναι απλό: ένα ήδη καλό σύστημα βρήκε ένα τίμιο, και για μένα εξαιρετικά αποτελεσματικό, θέμα και κόλλησε. Δεν θα προσποιηθώ ότι ξαφνικά λύθηκαν όλες οι επιφυλάξεις μου για την τύχη ή για την αφαίρεση του συστήματος. Απλώς το Battle of Hoth καταφέρνει να τις κάνει ασήμαντες μπροστά στη χαρά του να παίζεις Star Wars μάχες ξανά και ξανά. Πήγαμε ταμείο· συνεχίζουμε με τα δύο campaigns του βασικού κουτιού.

Updated session

Η μεταγενέστερη Epic εμπειρία δεν αναιρεί τον αρχικό ενθουσιασμό· τον ενισχύει. Και στις δύο παρτίδες οι Αυτοκρατορικοί κέρδισαν οριακά 10-9, αλλά τα αποτελέσματα θα μπορούσαν εύκολα να είχαν γείρει αλλιώς. Σε αυτή τη μεγαλύτερη κλίμακα, η τύχη παραμένει παρούσα, όμως η περισσότερη ύλη στο τραπέζι και η σημασία του hand management κάνουν το σύστημα να μοιάζει πιο δίκαιο και πιο τακτικό.