Storm Raiders

Δεν περίμενα από τον σχεδιαστή που βοήθησε να ανέβει η Garphill στο γιουρο-πάνθεον ένα τόσο ξεκάθαρα non-Garphill παιχνίδι. Το Storm Raiders είναι pick up and deliver, σχετικά βατό σε διάρκεια — με το ζόρι φτάνει τη μιάμιση ώρα — αλλά δεν αντιμετωπίζει καθόλου χαλαρά τις αποφάσεις μου.

Στον πυρήνα του, καλούμαι να οργανώσω διαδρομές και να βελτιστοποιήσω τις μετακινήσεις μου: να πάρω πράγματα, να τα παραδώσω και να βγάλω την καλύτερη δυνατή αξία από κάθε πορεία. Εκεί βρίσκεται το κάψιμο που μου αρέσει, γιατί η επιλογή της σωστής διαδρομής δεν μοιάζει με αγγαρεία αλλά με ουσιαστικό παζλ.

Η θυέλλα που γυρίζει συνεχώς γύρω από το ταμπλό ανακατεύει τα σχέδια όλων. Μπορεί να μου χαλάσει αυτό που είχα προγραμματίσει, όμως δεν είναι απλώς ένα εμπόδιο: δημιουργεί και νέες ευκαιρίες για τον επόμενο γύρο. Έτσι, η αλληλεπίδραση έρχεται κυρίως μέσα από το κοινό περιβάλλον και τις αλλαγές που αυτό επιβάλλει στις διαδρομές μας.

Το μόνο καμπανάκι είναι το AP. Υπάρχει αρκετή τροφή για υπερανάλυση, και μια παρέα που δεν ξέρει πότε να σταματά να υπολογίζει μπορεί να τραβήξει την εμπειρία προς τα κάτω. Αν όμως αυτό ελεγχθεί και το τραπέζι δεν γέρνει, το Storm Raiders είναι ένα έξυπνο, σφιχτό παιχνίδι που βγάζει πολύ ωραίες γούστες.