Symphony No.9

Το Symphony No.9 μοιάζει με τη λογική εξέλιξη του Tulip Bubble: πιο euro στη μορφή του, χωρίς να γίνεται βαρύτερο απ’ όσο χρειάζεται. Και πριν καν ανοίξει, κερδίζει έναν μικρό, ενήλικο πόντο αγάπης: το compact, elegant κουτί της Moideas έχει ακριβώς το ίδιο μέγεθος με τα προηγούμενα αδερφάκια του, μια τάξη στο ράφι που ικανοποιεί εκείνο το κομμάτι του εγκεφάλου μου που έχει ήδη περάσει μια Τρίτη στη δουλειά.

Στην καρδιά του βρίσκεται ένα πλήρες παιχνίδι προσφορών, με τη ροή να χτίζεται γύρω από τους γύρους όπου αποφασίζεις τι αξίζει να κυνηγήσεις και πόσο είσαι διατεθειμένος να δώσεις γι’ αυτό. Η ουσία δεν είναι να κάνεις απλώς μια υψηλή προσφορά, αλλά να διαβάσεις την αξία των επιλογών πριν πληρώσεις παραπάνω απ’ όσο αντέχει η θέση σου.

Εκεί μπαίνουν και οι άλλοι παίκτες. Οι προσφορές τους μετακινούν το έδαφος κάτω από τα πόδια σου, κλείνουν ευκαιρίες και σε αναγκάζουν να ξαναζυγίσεις τα σχέδιά σου, χωρίς το παιχνίδι να χάνει την καθαρότητα και την κομψότητά του. Είναι eurogame με κανονική ένταση στο τραπέζι, όχι ένα σύνολο από κανόνες που ζητάει να το θαυμάσεις επειδή υπάρχει.

Δεν είναι ιδιαίτερα πιο περίπλοκο από τον πρόγονό του, αλλά δίνει τον απαραίτητο πόνο στις αποφάσεις του. Για μένα είναι εύκολα 9/10 και, ήσυχα αλλά πολύ καθαρά, ένα εξαιρετικό bidding eurogame.