Terraforming Mars

Με αρκετές παρτίδες πλέον στην πλάτη μου, ήθελα να δω αν το Terraforming Mars αντέχει και μια πιο πεισματικά «εκτός χάρτη» προσέγγιση. Το αποτέλεσμα ήταν μια οριακή, πολύ ικανοποιητική νίκη με έναν μόλις VP, και άλλη μία υπενθύμιση γιατί το έχω τόσο ψηλά στις προτιμήσεις μου.

Αυτή τη φορά κυνήγησα κυρίως κάρτες που δίνουν εκπτώσεις, αντί να επενδύσω σε παρουσία στον χάρτη. Με λίγη βοήθεια από τα τραβήγματα, στα μισά της παρτίδας είχα έκπτωση 9–14 ανά κάρτα, αρκετά μεταλλεύματα και επιπλέον τράβηγμα 1–3 καρτών κάθε γύρο. Το παιχνίδι μου έγινε ένας κινητήρας καρτών που έτρεχε όλο και καλύτερα.

Η επιλογή αυτή σήμαινε ότι ο χάρτης μου έμεινε σχεδόν γυμνός: έκλεισα με μόλις μία πόλη και δύο-τρία δάση. Παρ’ όλα αυτά, το card-driven πλάνο απέδωσε αρκετά ώστε να κλέψει τη νίκη στον πόντο. Με ντράφτινγκ, η επιλογή των καρτών αποκτά ακόμη μεγαλύτερο βάρος, ενώ περιμένω οι παρτίδες να γίνουν πιο σφιχτές όσο και οι υπόλοιποι στο τραπέζι γνωρίζουν καλύτερα το παιχνίδι.

Το Terraforming Mars συνεχίζει να είναι ακριβώς αυτό που θέλω να είναι: ένα από τα αγαπημένα μου παιχνίδια, ικανό να χωρέσει διαφορετικές κατευθύνσεις χωρίς να χάνει την έντασή του. Ακόμη και η σύντομη, σκάρτη μιάμιση ώρα παρτίδα άφησε χώρο για απεριτίφ μετά — σπάνια πολυτέλεια για ένα παιχνίδι που σε κρατά τόσο απασχολημένο.

Updated session

Το ξέθαψα ξανά με αφορμή το deluxe bling bling set, για μια παρτίδα δύο παικτών με ντράφτινγκ και χωρίς Turmoil. Η γνώμη μου δεν άλλαξε: παραμένει από τα αγαπημένα μου. Το Colonies στα δύο μου φάνηκε λίγο μέτριο, αλλά όχι αρκετά για να χαλάσει τη συνολική εμπειρία. Και το Big Box, μαζί με τα πλαστικά του, είναι πραγματικά τίμια παραγωγή, ακόμη κι αν η τιμή του ήταν τσιμπημένη. Όπως λέμε: it takes two to tango, three to terraform.