The Breach

Το The Breach είναι τεράστια παραγωγή της Ludus Magnus, ένα cyberpunk/tron-inspired κουτί που απλώνεται στο τραπέζι και ξέρει ακριβώς πώς να τραβήξει το βλέμμα. Εγώ, ως θύμα του FOMO που μπήκε all-in, βρέθηκα με έναν κυριολεκτικά ανεξάντλητο τραχανά από έξτρα υλικό. Και το καλύτερο είναι ότι οι πολύ ωραίες μινιατούρες, με τη χρήση διαφανούς πλαστικού, σε βάζουν στο κλίμα χωρίς να απαιτούν ούτε πινέλο ούτε βαψίματα για να δείξουν σωστά πάνω στο τραπέζι.

Στον πυρήνα του, είναι ένας tableau builder όπου προσπαθούμε να χακάρουμε μια κεντρική βάση δεδομένων. Οι βασικοί μηχανισμοί δεν είναι τρομακτικά περίπλοκοι, αλλά το παιχνίδι ντύνει αυτή την απλή βάση με αρκετό επιπλέον υλικό, θεματικό fluff και διαδικασία. Καθώς προχωρά η προσπάθεια διείσδυσης, εμφανίζονται αντίμετρα που θέλουν να μας τηγανίσουν, άρα δεν αρκεί απλώς να χτίζω το tableau μου: πρέπει να προσαρμόζομαι σε ό,τι μου πετάει η βάση.

Η αλληλεπίδραση έρχεται κυρίως μέσα από αυτή την κοινή πίεση των αντιμέτρων και από τις επιλογές τακτικής που ανοίγουν οι διαφορετικές διαμορφώσεις. Το βασικό παιχνίδι μπορεί να δώσει μια πρώτη εικόνα, όμως το all-in φορτώνει την εμπειρία με επιπλέον Breachers, Avatars, δωμάτια, εχθρούς, συνεργατικά σενάρια και campaign. Υπάρχει τόσο πολύ υλικό ώστε δύσκολα φαντάζομαι κάποιον να το εξαντλεί πραγματικά, πόσο μάλλον να κάθεται εύκολα για ολόκληρο το πεντάπαιχτο campaign.

Ναι, υπάρχει λίγος overengineered τραχανάς πάνω από έναν σχετικά καθαρό πυρήνα, και ναι, δεν είναι εντελώς απλό παιχνίδι — τοποθετήστε το περίπου στο επίπεδο πολυπλοκότητας που περιμένει κανείς από ένα μεγάλο κουτί τύπου CMON. Όμως εδώ ο όγκος δεν μου φάνηκε κενός. Για τους φίλους τέτοιων παιχνιδιών και της Ludus Magnus, είναι ένα τίμιο και πολύ χορταστικό τεμάχιο. Αν αντέχετε τη δαπάνη, το θεωρώ από τα καλά του είδους.

Updated session

Με διαφορετικά σενάρια, λίγο αλατοπίπερο από τα άπειρα expansions του all-in και μια δοκιμή campaign, η αρχική καλή εντύπωση όχι μόνο κράτησε αλλά βελτιώθηκε. Όσο παίζω, τόσο περισσότερο θέλω να δω νέους συνδυασμούς και άλλες τακτικές. Υπάρχουν θεματάκια με κανόνες, errata και διάφορες μικροατέλειες, αλλά τα θεωρώ πταίσματα. Αντιθέτως, το basic game μόνο του, συγκριτικά με όσα ανοίγει το υπόλοιπο υλικό, μου φαίνεται πλέον λίγο μεχ. Το προτείνω σε όσους θέλουν να ασχοληθούν παραπάνω με ένα παιχνίδι, όχι απλώς να γράψουν δύο-τρεις παρτίδες και να προχωρήσουν.