The Estates

Το The Estates είναι ένα ενδιαφέρον pure auction game, στο ύφος του αγαπημένου μου Industry. Σε μια σπάνια κρίση συγχρονισμού, το παίξαμε ταυτόχρονα με τα παιδιά από τη Γιάφκα· εκείνοι ενθουσιάστηκαν, εμείς όχι τόσο. Δεν είναι ότι λείπουν τα καλά στοιχεία. Είναι ότι δεν είμαι βέβαιος πως θα εμφανιστούν σε κάθε παρτίδα, ειδικά στην πρώτη.

Ο πυρήνας είναι οι δημοπρασίες με κλειστό pool χρημάτων και one-round bidding. Οι παίκτες αναμετρώνται άμεσα για ό,τι βγαίνει στο τραπέζι, με τα διαθέσιμα χρήματα να είναι περιορισμένα και κάθε bid να έχει βάρος. Η αλληλεπίδραση είναι λοιπόν όλη στην πίεση της δημοπρασίας: ποιος θα δώσει παραπάνω, ποιος θα κρατηθεί και ποιος θα αναγκάσει τους άλλους να ξοδέψουν.

Σε σχέση με το Industry, όπου μπορείς πάνω-κάτω να χτίσεις μια bidding strategy από νωρίς και να την ακολουθήσεις, εδώ τα πράγματα είναι πιο ρευστά. Η κατάσταση μπορεί να ανατραπεί μέχρι και τον τελευταίο γύρο, πράγμα που θεωρητικά είναι πολύ ελκυστικό. Στην πράξη, όμως, δεν είμαι σίγουρος ότι αυτή η ένταση βγαίνει πάντα καθαρά στην επιφάνεια, ιδιαίτερα όταν όλοι ακόμα ψάχνονται με το παιχνίδι.

Το μεγάλο μου πρόβλημα ήταν η παρτίδα με πέντε παίκτες. Εκεί το gameplay, κατά τη γνώμη μου, μπάζει αρκετά και τελικά τσακίζει το παιχνίδι. Θα ήθελα να το δω να κάνει καλύτερο scale: ίσως περισσότερα χρήματα στους πέντε, μία-δύο εταιρείες ακόμη και άλλη μία τριάδα κύβων. Δεν το θεωρώ κακό παιχνίδι και θα το ξανάπαιζα ευχαρίστως — αλλά όχι με πέντε άτομα.