The First Tsar: Ivan the Terrible

Το The First Tsar: Ivan the Terrible μου δίνει την εντύπωση ότι είναι η προσπάθεια του Κορντόνσκι να πάρει το λίγο ατσούμπαλο Rurik και να το βάλει σε μια πιο στρωτή, πιο θεματική μορφή. Και, για μένα, το πετυχαίνει: είναι ένα ελαφρύ ευρώ που απλώνεται όμορφα στο τραπέζι και γεμίζει ευχάριστα μια ώρα με μιάμιση.

Στον πυρήνα του, η εμπειρία είναι αυτή ενός χορταστικού αλλά όχι εξαντλητικού eurogame. Υπάρχει αρκετό gameplay ώστε να νιώθεις ότι ασχολείσαι με κάτι κανονικό, χωρίς όμως να σε πλακώνει με υπερβολικό βάρος ή να μετατρέπει την παρτίδα σε μαραθώνιο.

Οι γύροι κυλούν με τόσο όσο κάψιμο και με τα απαραίτητα τζιτζιμπλίκια για να κρατούν το ενδιαφέρον ζωντανό. Η αλληλεπίδραση δεν παρουσιάστηκε ως κάτι που κλέβει την παράσταση, αλλά η συνολική ροή μάς κράτησε όλους μέσα στην παρτίδα και άφησε την αίσθηση μιας ολοκληρωμένης, ευχάριστης αναμέτρησης.

Μην περιμένετε, πάντως, κάποια μεγάλη φρέσκια ιδέα ή κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί. Είναι η καλή χωριάτικη σαλάτα: μπορεί να μη σε κάνει να αναθεωρήσεις τη σαλάτα ως έννοια, αλλά παραμένει καλή σαλάτα, όβερ εντ άουτ. Στο τραπέζι μας όλοι είπαν πως θα το ξανάπαιζαν· απλώς, μετά, κανείς δεν το ανέφερε αυθόρμητα όταν η κουβέντα πήγε στο «τι παίζουμε για τελευταίο;».