The First Tsar: Ivan the Terrible

Το The First Tsar: Ivan the Terrible μοιάζει με την προσπάθεια του Κορντόνσκι να πάρει το κάπως ατσούμπαλο Rurik και να του φορέσει ένα καλύτερα ραμμένο παλτό, τόσο στους μηχανισμούς όσο και στο θέμα. Δεν είναι παιχνίδι που μπαίνει στο τραπέζι για να ανατρέψει την εβδομάδα σου· είναι εκείνο που, μετά από μια Τρίτη στη δουλειά, στρώνει ωραία και σε κάνει να νιώθεις ότι η βραδιά πήγε κάπου.

Στον πυρήνα του είναι ένα ελαφρύ euro για μία έως μιάμιση ώρα, με αρκετό παιχνίδι ώστε να μη μοιάζει πρόχειρο. Οι αποφάσεις έχουν το σωστό μικρό κάψιμο: αρκετό για να κοιτάξεις άλλη μία φορά τι κάνεις, όχι τόσο ώστε να παγώσει το τραπέζι.

Υπάρχουν και τα απαραίτητα τζιτζιμπλίκια, μικρές λεπτομέρειες που κρατούν τη διαδικασία απασχολημένη και χορταστική. Η αλληλεπίδραση εδώ δεν χρειάζεται να κάνει φασαρία· το παιχνίδι κερδίζει περισσότερο από τον σταθερό ρυθμό του και από το ότι οι παίκτες μένουν μέσα σε αυτόν.

Σαν μια καλή χωριάτικη σαλάτα, δεν υπόσχεται άγνωστες γεύσεις, αλλά τα γνωστά είναι σωστά φτιαγμένα. Περάσαμε πολύ καλά και όλοι θα το ξαναπαίζαμε· απλώς, στις κουβέντες για το τελευταίο παιχνίδι της βραδιάς, δεν έμεινε να αιωρείται πάνω από το τραπέζι. Είναι ήσυχα εξαιρετικό, όχι απαραίτητα αξέχαστο.