The Transcontinental

Το The Transcontinental είναι από εκείνα τα οικονομικά παιχνίδια που σε κερδίζουν από την περιγραφή των μηχανισμών τους, με τον γνωστό κίνδυνο να αποδειχθούν είτε μεγαλεπήβολα είτε απλώς υπερφορτωμένα. Εδώ, ευτυχώς, η κατασκευή στέκεται: δεν υπάρχει κάποια μεμονωμένη ιδέα που να διεκδικεί πρωτοτυπία, αλλά η σύνδεση των συστημάτων είναι προσεκτική και ουσιαστική.

Στον πυρήνα του βρίσκονται το worker placement, η δημιουργία μιας αλυσίδας εφοδιασμού και το σταδιακό χτίσιμο της βιομηχανικής σου μηχανής. Οι στόχοι δίνουν έναν ημι-συνεργατικό ορίζοντα, χωρίς να μετατρέπουν το παιχνίδι σε κοινό παζλ· ο καθένας θέλει να συμβάλει, αλλά θέλει ακόμη περισσότερο να είναι εκείνος που θα έχει στήσει την αποδοτικότερη παραγωγή όταν έρθει η ώρα.

Το ενδιαφέρον δεν είναι ότι βάζεις εργάτες, αλλά ότι κάθε τοποθέτηση διαβάζεται πάνω στον κοινό χάρτη πληροφορίας. Βλέπεις τι ετοιμάζουν οι άλλοι, μπορείς να τους κόψεις, και φυσικά να κοπείς κι εσύ· αν μείνεις έξω από τα βασικά μέσα παραγωγής, μπορείς να βγάλεις μόνος σου τον εαυτό σου εκτός παιχνιδιού. Η ενδιαφέρουσα απόφαση είναι πότε θα επενδύσεις στην αλυσίδα σου και πότε θα αρνηθείς στον αντίπαλο το κομμάτι που τη συμπληρώνει.

Δεν είναι feel-good οικονομικό παιχνίδι, και αυτό είναι προς τιμήν του. Στους τρεις είχε ακριβώς την επιθυμητή ισορροπία ανάμεσα σε πίεση και χώρο για σχέδιο· στους τέσσερις φοβάμαι ότι η στενότητα μπορεί να γίνει υπερβολική. Για όσους αγαπούν τα οικονομικά παιχνίδια με αλληλεξαρτώμενα συστήματα και πραγματικό μπλοκάρισμα, το The Transcontinental είναι αγορά σχεδόν υποχρεωτική.