The White Castle

Το The White Castle δεν έρχεται να ανακηρύξει νέα σχολή στο eurogame· παίρνει γνωστά εργαλεία και τα οργανώνει με την πειθαρχία ενός πολύ καλού προγράμματος παραγωγής. Με μόλις εννέα ενέργειες πριν κλείσει η παρτίδα, κάθε επιλογή κουβαλά περισσότερο βάρος απ’ όσο αρχικά υπόσχεται το κομψό του μέγεθος.

Στον πυρήνα του βρίσκονται worker placement και μια αλυσίδα από bonus actions. Η οικονομία των εννέα ενεργειών δεν αφήνει περιθώριο για άσκοπες κινήσεις: διαλέγεις θέση, ενεργοποιείς ό,τι αυτή ανοίγει και προσπαθείς να κάνεις τη μικρή μηχανή σου να γυρίσει ακριβώς όταν πρέπει.

Το ενδιαφέρον δίλημμα είναι πώς θα συνδέσεις αυτές τις ενεργοποιήσεις ώστε να μετατραπούν σε πόντους χωρίς να σπαταλήσεις τον ελάχιστο διαθέσιμο χρόνο. Το σκοράρισμα δείχνει ισορροπημένο και έξυπνο, ενώ η αλληλεπίδραση προκύπτει κυρίως από τον ανταγωνισμό για τις διαθέσιμες επιλογές, με περιορισμένο downtime που κρατά την παρτίδα σε καλή ταχύτητα.

Η συνολική αίσθηση το φέρνει κοντά σε Merv και Monasterium: ένα ευχάριστο, πυκνό euro, χωρίς την αξίωση ότι είναι απαραίτητο να το παίξεις. Αν όμως βρεθεί στο τραπέζι, σπάνια θα αρνηθείς μια παρτίδα· είναι από τα καλά euro της χρονιάς, με διάρκεια που σέβεται τον χρόνο σου και εγκεφαλικό κάψιμο περίπου στο Furnace advanced mode.