Thebai

Το Thebai θα μπορούσε εύκολα να περάσει για τίτλο της σειράς T, από το όνομα ως τη συνολική του παρουσίαση. Η παραγωγή είναι πολύ φροντισμένη και το θέμα έχει πραγματική θέση στο σχέδιο: αναστηλώνεις την Καδμεία την ώρα που ο Παρθενόπαιος και οι υπόλοιποι επιδρομείς πλησιάζουν τις επτά πύλες. Η θεματολογία δεν μοιάζει κολλημένη εκ των υστέρων· τα ονόματα και η δομή της τραγωδίας βρίσκονται καθαρά στο μυαλό του σχεδιασμού.

Ο πυρήνας είναι ένα αρκετά πυκνό μείγμα tableau building, pattern matching, τοποθέτησης ζαριών και συλλογής σετ. Κάθε παίκτης χειρίζεται ζάρια διαφορετικής ισχύος και αποφασίζει αν θα τα τοποθετήσει στο προσωπικό του tableau ή στον χάρτη για ενέργειες. Αυτές ανοίγουν νέες θέσεις στην ακρόπολη και στον χάρτη, φέρνουν υλικά ή βελτιώνουν τα ίδια τα ζάρια. Η ενδιαφέρουσα απόφαση είναι ακριβώς η κατανομή αυτών των ζαριών: άμεση ανάπτυξη ή προετοιμασία για την επόμενη αλυσίδα.

Το εμπόριο και οι αναβαθμίσεις υπηρετούν τις προϋποθέσεις του τέλους, αλλά η άμυνα της πόλης κρατά το σύστημα υπό πίεση, καθώς οι εισβολείς μπορεί να εμφανιστούν από πύλη που κανείς δεν ελέγχει εκ των προτέρων. Υπάρχουν οι γνώριμοι «ακορντεόν» γύροι: κάποιος εκτελεί μια σύντομη ενέργεια, ενώ άλλος ξεδιπλώνει μια ακολουθία από μπόνους και πρόσθετες ενέργειες. Δεν είναι όμως η μονομερής ανισορροπία που συναντά κανείς συχνά σε παιχνίδια Lacerda· όλοι θα πάρουν και μικρούς και μεγάλους γύρους, απλώς όχι στον ίδιο χρόνο. Στους τρεις αυτό δεν ενόχλησε, ενώ στους τέσσερις μπορεί να αλλάξει ουσιαστικά τη δυναμική των δράσεων και, κυρίως, της άμυνας.

Η ροή παραμένει καθαρή, οι κανόνες γίνονται εύκολα κατανοητοί, η εικονογράφηση εξυπηρετεί το παιχνίδι και το σκοράρισμα είναι λογικό και προβλέψιμο. Το Thebai είναι ένα πολύ καλό euro, αρκεί να κρατήσει κανείς μια επιφύλαξη για την τετραμελή του εκδοχή.