Thebai

Το Thebai θα μπορούσε εύκολα να το περάσεις για παιχνίδι της σειράς T: το λέει σχεδόν ο τίτλος του, το ενισχύει και το γενικό του design. Είναι όμως και πολύ όμορφη παραγωγή. Η προσπάθεια αναστήλωσης της Καδμείας, με τον Παρθενόπαιο και την παρέα του να ετοιμάζονται να τα κάνουν κούγκι, έχει βάρος στο τραπέζι. Δεν περιμένω να μου αφηγηθεί την τραγωδία του Αισχύλου με ονόματα και παραπομπές, αλλά οι επτά πύλες και οι επτά στρατηγοί αρκούν για να δείξουν ότι το θέμα ήταν στο μυαλό του σχεδιασμού από την αρχή. Δεν είναι άλλη μία θεματολογία που απλώς κολλήθηκε πάνω σε ένα euro.

Μηχανικά είναι μια αρκετά έξυπνη βιποσαλάτα από tableau building, pattern matching, τοποθέτηση ζαριών και set collection. Κάθε παίκτης έχει πολιτικούς-ζάρια διαφορετικής ισχύος και αποφασίζει αν θα τους βάλει σε θέσεις του προσωπικού του ταμπλό ή στον χάρτη για ενέργειες. Οι ενέργειες αφορούν κυρίως την ανοικοδόμηση της ακρόπολης: ανοίγεις νέα slots στο player board και στον χάρτη, μαζεύεις υλικά και βελτιώνεις τα ζάρια σου.

Ο γενικός προσανατολισμός είναι να κάνεις εμπόριο, να αναβαθμίζεις τα ζάρια ώστε να ξεκλειδώσεις τις συνθήκες τέλους παιχνιδιού και, ταυτόχρονα, να προστατεύεις την πόλη από εισβολείς που μπορεί να εμφανιστούν από πύλη που κανείς δεν γνωρίζει εκ των προτέρων. Η αλληλεπίδραση βρίσκεται ακριβώς σε αυτή την κοινή απειλή και στις δράσεις του χάρτη, ενώ η ροή κρατιέται καθαρή: οι γύροι είναι γενικά σύντομοι, οι κανόνες γίνονται εύκολα κατανοητοί και δεν έμεινα με πολλές απορίες για το τι επιτρέπεται να κάνω.

Έχει βέβαια το κλασικό πρόβλημα των «γύρων ακορντεόν». Κάποιος μπορεί να κάνει ένα μισό action σε είκοσι δευτερόλεπτα, ενώ ο επόμενος να ξεδιπλώσει τρεις έξτρα ενέργειες, να ενεργοποιήσει το τζιτζιπλίκι του, να γυρίσει το ψιψινόψαρο και να τηλεμεταφέρει ένα ζάρι για να εφεύρει το γλιφιτζούρι που δεν λιώνει. Τουλάχιστον, σε αντίθεση με ό,τι συχνά συμβαίνει σε παιχνίδια αυτού του τύπου, όλοι θα πάρουν και τους σύντομους και τους μεγάλους γύρους τους σε δίκαιη αναλογία — απλώς όχι την ίδια στιγμή.

Στους 3 αυτό δεν με ενόχλησε καθόλου και το παιχνίδι κύλησε μια χαρά. Στους 4, όμως, θα ήμουν πιο επιφυλακτικός: αλλάζει ο χαρακτήρας του, μαζί με τη δυναμική ορισμένων δράσεων και στρατηγικών, ιδίως γύρω από την άμυνα της πόλης. Με καλή εικονογράφηση, λογικό και προβλέψιμο σκοράρισμα και χωρίς περιττή κανονιστική φλυαρία, το Thebai είναι από τα πολύ καλά euro της χρονιάς. Τα λέμε σύντομα — ελπίζω με εντυπώσεις από τα αγαπημένα μας δεινοσαυράκια.