1066, Tears to Many Mothers: The Battle of Hastings

Το 1066, Tears to Many Mothers: The Battle of Hastings φοράει το ιστορικό του θέμα περισσότερο ως γεύση παρά ως αυστηρή προσομοίωση. Είναι εύκολο να το πιάσεις, έχει ρυθμό και βγάζει διασκεδαστικές παρτίδες, αρκεί να μην του ζητήσεις να αποδώσει τη Μάχη του Hastings με τη βαρύτητα μιας κανονικής πολεμικής μελέτης.

Ο πυρήνας του είναι οι τράπουλες και το τράβηγμα καρτών: οι επιλογές σου, και συχνά τα προβλήματά σου, έρχονται από ό,τι εμφανίζεται στο χέρι σου. Όταν ξέρεις τι κυκλοφορεί μέσα στις τράπουλες, οι αποφάσεις αποκτούν καλύτερο περίγραμμα· αλλιώς, μεγάλο μέρος της εμπειρίας είναι να διαχειρίζεσαι την κρίση που μόλις σου παρέδωσε η τύχη.

Η αλληλεπίδραση είναι άμεση, αφού κάθε κίνηση στη μάχη μετριέται απέναντι στην αντίπαλη πλευρά, αλλά το παιχνίδι δεν κρύβει ιδιαίτερα σύνθετο στρατηγικό οικοδόμημα κάτω από τις κάρτες του. Η ενδιαφέρουσα απόφαση είναι συνήθως πώς θα αξιοποιήσεις το τωρινό σου χέρι, όχι πώς θα εκτελέσεις ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο· γι’ αυτό και μηχανισμοί tutoring θα ήταν πολύτιμοι σε αυτή τη φόρμα.

Δεν είναι παιχνίδι για να το παίρνεις υπερβολικά σοβαρά, αλλά σε λογική τιμή αξίζει να το αναζητήσεις: προσφέρει ωραίες, χορταστικές παρτίδες χωρίς να απαιτεί ολόκληρη βραδιά. Μπορείς να παίξεις δυο ή τρεις μάχες στον χρόνο που θα ζητούσε μία καλή, πιο σύνθετη αναμέτρηση τύπου Undaunted ή War Chest, και αυτό είναι απολύτως θεμιτό πράγμα να προσφέρει ένα παιχνίδι.

Updated session

Οι μεταγενέστερες παρτίδες επιβεβαίωσαν την πρώτη εντύπωση αντί να την αλλάξουν. Η τυχαιότητα του τραβήγματος παραμένει έντονη και σε κρατά περισσότερο στον ρόλο του crisis manager παρά του στρατηγού, όμως η γνώση των τράπουλων κάνει το παιχνίδι αισθητά καλύτερο και η γρήγορη διάρκεια του εξακολουθεί να δικαιολογεί την παρουσία του στο ράφι.