Atiwa

Το τρίπτυχο Lookout, Uwe Rosenberg και «advanced» συνήθως με κάνει να χαμογελώ σαν άνθρωπος που μόλις έκλεισε το laptop του Τρίτη βράδυ και βλέπει επιτέλους τραπέζι αντί για υποχρεώσεις. Στο Atiwa, όμως, το χαμόγελο μένει λίγο μισό. Δίνει την αίσθηση ενός παιχνιδιού που βγήκε βιαστικά και δεν πρόλαβε να δέσει: το δικό μου αντίτυπο είχε ελλείψεις στο κουτί, ενώ τα negative scoring tiles που αναφέρονται στο manual δεν τυπώθηκαν ποτέ. Για μια Lookout, αυτή η αμηχανία είναι πιο βαριά κι από ένα κουτί που δεν κλείνει σωστά.

Στον πυρήνα του, το Atiwa είναι ένα χαρούμενο engine builder στα πολύ γνώριμα μοτίβα του Rosenberg. Χτίζεις σταδιακά τη μικρή σου μηχανή, αναζητάς τις επιλογές που θα την κάνουν να αποδίδει καλύτερα και βλέπεις την κατάστασή σου να οργανώνεται με τον ευχάριστα τακτικό τρόπο που περιμένεις από αυτό το είδος euro.

Ο ρυθμός του είναι γρήγορος, κι αυτό δουλεύει υπέρ του: δεν σε κρατά αιχμάλωτο σε ένα βαρύ, δήθεν προχωρημένο σύστημα. Η αλληλεπίδραση δεν παρουσιάζεται ως το μεγάλο του θέαμα· το βάρος πέφτει στο να φροντίσεις τη δική σου μηχανή, ενώ η θεματική εικόνα ανθρώπων που τρώνε νυχτερίδες παραμένει αρκετά παράξενη ώστε να μη βοηθά ιδιαίτερα την πρόσκληση.

Έτσι όπως κυκλοφορεί, φοβάμαι ότι όσοι ψάχνουν πραγματικά ένα «advanced» παιχνίδι θα το προσπεράσουν, ενώ οι υπόλοιποι θα σταθούν στις ανολοκλήρωτες γωνίες του και θα το ψιλοκράξουν. Κι όμως, κάτω από αυτές υπάρχει μια τίμια ιδέα: το Atiwa είναι μια ήσυχα καλή επιλογή για να συστήσεις σε κάποιον τα πιο σύνθετα euro, αρκεί να μην του υποσχεθείς περισσότερα απ’ όσα θέλει να είναι.