Atiwa

Όταν βλέπω Lookout, Uwe και ένα περήφανο «advanced» στο κουτί, περιμένω σχεδόν αυτόματα μια πολύ συγκεκριμένη ποιότητα. Στο Atiwa, όμως, έχω την αίσθηση ότι η βιασύνη για την Έσσεν άφησε κάτι πίσω. Η πρώτη μου επαφή ήταν κιόλας απογοητευτική: ήταν το πρώτο παιχνίδι της Lookout που παρέλαβα με κομμάτια να λείπουν από το κουτί, ενώ τα negative scoring tiles που αναφέρονται στο manual δεν τυπώθηκαν ποτέ. Δεν είναι λεπτομέρειες που βοηθούν ένα παιχνίδι να δείχνει ολοκληρωμένο πάνω στο τραπέζι.

Στον πυρήνα του, το Atiwa είναι ένας χαρούμενος engine builder σε γνώριμα μοτίβα του σχεδιαστή. Χτίζω σταδιακά την παραγωγική μου μηχανή και προσπαθώ να αξιοποιώ όσα μου δίνει όλο και πιο αποδοτικά. Η ροή είναι γρήγορη, χωρίς να βαραίνει την παρέα, και αυτό είναι ίσως το πιο καθαρό του προσόν.

Στο τραπέζι δεν αισθάνομαι ότι το παιχνίδι κυνηγά κάποια μεγάλη, σύνθετη σύγκρουση μεταξύ παικτών· το βάρος πέφτει περισσότερο στο να στήνει ο καθένας τη δική του μηχανή. Έτσι η αλληλεπίδραση δεν είναι το στοιχείο που μένει, αλλά η ευχάριστη, γρήγορη διαδικασία του να εξελίσσεις το προσωπικό σου σύστημα μέσα στην κάπως παράξενη θεματική των πρωτόγονων που τρώνε νυχτερίδες.

Και τελικά, τίμιο είναι. Παίζει γρήγορα, είναι ευχάριστο και μπορεί να λειτουργήσει πολύ καλά ως βήμα για να μυήσει κανείς κόσμο σε πιο σύνθετα euro. Απλώς δεν το βλέπω να απευθύνεται πραγματικά σε όσους κυνηγούν το «advanced» του κουτιού. Αν ερχόταν με μια υπερπαραγωγή εκατό ευρώ από κάποια Elf Creek, ίσως να το βλέπαμε να σκαρφαλώνει στο hotness· έτσι όπως κυκλοφόρησε, φοβάμαι πως το κοινό του δεν θα το μάθει καν, ενώ οι υπόλοιποι θα το ψιλοκράζουν.