Brian Boru: High King of Ireland

Υπάρχει μια εμφανής δίψα για trick-taking «με κρέας»: παιχνίδια που κρατούν την κομψότητα της μπάζας, αλλά της δίνουν κάτι ουσιαστικό να κουβαλήσει. Το Brian Boru: High King of Ireland ήρθε ακριβώς σε αυτό το κενό, όπως το Trains της AEG είχε κάποτε προσθέσει μια ακόμη διάσταση στο deck-building. Και στο τραπέζι δείχνει υπέροχο, με παραγωγή που κάνει το όλο πράγμα να μοιάζει λίγο πιο επίσημο απ’ όσο επιτρέπει συνήθως μια Τρίτη μετά τη δουλειά.

Ο πυρήνας του είναι trick-taking, αλλά η μπάζα δεν μένει μια αυτάρεσκη μικρή νίκη: συνδέεται με την ευρύτερη διεκδίκηση του χώρου και δίνει στις επιλογές ένα πιο γεμάτο αποτέλεσμα. Η ενδιαφέρουσα απόφαση είναι πότε κυνηγάς τη μπάζα και πότε δέχεσαι ότι το σημαντικότερο βρίσκεται γύρω της.

Αυτό σημαίνει ότι οι παίκτες δεν παίζουν απλώς για να μαζέψουν χέρια· ανταγωνίζονται για το πώς αυτά τα χέρια θα μεταφραστούν στην κοινή εικόνα του παιχνιδιού. Με πέντε στο τραπέζι, η ένταση λειτούργησε μια χαρά, και δεν περιμένω οι τέσσερις να αλλάξουν δραματικά αυτόν τον χαρακτήρα.

Ο Brian είναι λιτός, γρήγορος και ευχάριστος, και πετυχαίνει αυτό που υπόσχεται χωρίς φασαρία. Θα ήθελα μόνο η ίδια η μπάζα να κρατούσε λίγο περισσότερο από το ειδικό της βάρος· παρ’ όλα αυτά, πρόκειται για ένα σταθερό, προσεγμένο παιχνίδι που αξίζει να βγαίνει από το ράφι.