Carnegie

Στην πέμπτη ή έκτη παρτίδα του βασικού Carnegie, το πράγμα όχι απλώς δεν έχει ξεφουσκώσει, αλλά συνεχίζει να μου πετάει νέους συνδυασμούς από departments. Έχω φτάσει στο σημείο που θέλω να βάλω και τον έξτρα κιμά στο μπιφτέκι, ειδικά το μπλοκάκι του variable setup, γιατί νιώθω ότι το βασικό παιχνίδι έχει ήδη αρκετό ψωμί ώστε να αξίζει να το ανακατέψω λίγο παραπάνω.

Η καρδιά των παρτίδων μας βρίσκεται στο πώς δένουν μεταξύ τους τα departments και στις επιλογές που κάνεις από το ξεκίνημα. Δεν μου δίνει ακόμη την αίσθηση ότι έχω βρει μία συνταγή που απλώς την επαναλαμβάνω· αντιθέτως, σε κάθε νέα παρτίδα ανακαλύπτω άλλη στρατηγική ή έναν συνδυασμό που δεν είχα αξιοποιήσει.

Αυτό που αρχίζει να με τρώει είναι ένα συγκεκριμένο αρχικό department: εκείνο που σου επιτρέπει να στείλεις κάποιον σε αποστολή για 7 research. Στις δικές μας παρτίδες, έχω την εντύπωση ότι όποιος ξεκινά με αυτό καταλήγει συχνότερα με καλύτερο τελικό σκορ — ίσως μάλιστα όλοι οι νικητές μας να το είχαν. Βέβαια, όπως μας έμαθε και το FCM, κάθε ύποπτα δυνατό άνοιγμα μπορεί να έχει counterplay· απλώς δεν το έχω φιλοσοφήσει αρκετά ακόμη.

Και αυτό είναι τελικά το καλύτερο νέο για μένα: θέλω να συνεχίσω να το παίζω, όχι για να επιβεβαιώσω βιαστικά μια θεωρία, αλλά για να τη δοκιμάσω με κανονικό στατιστικό δείγμα. Το ενδιαφέρον μου παραμένει αμείωτο, και το Carnegie εξακολουθεί να μου δίνει λόγους να ξαναστρώσω τραπέζι.