Carnegie

Στην πέμπτη και έκτη παρτίδα του Carnegie δεν έχω φτάσει στο σημείο της συνήθειας· αντιθέτως, εξακολουθώ να βρίσκω στρατηγικές και συνδυασμούς departments που δεν είχα υπολογίσει. Το ενδιαφέρον του βασικού παιχνιδιού παραμένει αμείωτο, και το variable setup μοιάζει πλέον με τον προφανή επόμενο εμπλουτισμό.

Ο πυρήνας των αποφάσεων, όπως τον έχω γνωρίσει ως τώρα, βρίσκεται ακριβώς στη σύνδεση των departments: δεν αρκεί να αποκτήσεις κάτι χρήσιμο, πρέπει να το εντάξεις σε ακολουθία που υπηρετεί το πλάνο σου. Κάθε νέα παρτίδα μετακινεί λίγο την εκτίμησή μου για το ποιοι συνδυασμοί έχουν πραγματική συνέχεια και ποιοι απλώς φαίνονται κομψοί τη στιγμή που τους στήνεις.

Υπάρχει όμως ένα άνοιγμα που ζητά έλεγχο. Το department που επιτρέπει να στείλεις κάποιον σε αποστολή για 7 research φαίνεται, στις δικές μας παρτίδες, να δίνει στον παίκτη που ξεκινά με αυτό καλύτερη τελική επίδοση· οι νικητές μας έτυχε να το έχουν όλοι. Αυτό δεν είναι ακόμη συμπέρασμα ισορροπίας — το Food Chain Magnate έχει διδάξει ότι κάθε τρομακτικό άνοιγμα μπορεί να έχει counterplay — αλλά η ενδιαφέρουσα απόφαση είναι να βρεθεί η απάντησή του, όχι να θεωρηθεί δεδομένη η υπεροχή του.

Το Carnegie παραμένει αρκετά πλούσιο ώστε να δικαιολογεί και άλλες παρτίδες και, κυρίως, αρκετά ύποπτο ώστε να θέλω να κρατήσω σημειώσεις για εκείνο το άνοιγμα. Αυτό είναι, για παιχνίδι αυτού του τύπου, πολύ καλή ένδειξη.