Civolution

Το Civolution είναι το βαρύ νέο πόνημα του κυρ Στέφανου και έχει ήδη διχάσει λίγο τους φίλους του. Μηχανικά στέκεται ως διάδοχος της Βουργουνδίας, αλλά το βάρος του — κυριολεκτικό και σχεδιαστικό — είναι άλλης κλίμακας: ένα god / civ simulation που καταλήγει, πολύ τίμια, σε διαχείριση πανικού και απογοήτευσης.

Το κεντρικό του κατόρθωμα είναι ότι οι sandbox μηχανισμοί δένουν και εξηγούν ο ένας τον άλλο. Δεν υπάρχει η συνηθισμένη άδεια να τα κάνεις όλα: κάθε επιλογή αφήνει κάτι πίσω, και συχνά ούτε το σύνολο των πραγμάτων που θέλεις δεν χωράει στον γύρο. Η ενδιαφέρουσα απόφαση είναι ποια φιλοδοξία θα μετατρέψεις σε πανικό αυτή τη φορά.

Η μόνη λιγότερο κομψή άρθρωση βρίσκεται στο σκοράρισμα. Ο πρώτος γύρος έχει τεράστια πρακτική σημασία, όμως ακριβώς εκεί οι διαθέσιμες αποφάσεις και δυνατότητές σου περιορίζονται από τις κάρτες που ήρθαν· το x5 μοιάζει πιθανότατα υπερβολικό, εκεί όπου x4 στον πρώτο γύρο και x3 στον τελευταίο θα έδιναν καθαρότερη καμπύλη. Δεν χαλάει το σύστημα, αλλά μπορεί να σε αφήσει ψυχρό την ώρα της καταμέτρησης.

Κι όμως, αυτή η αδυναμία είναι κλάιν μπροστά στο υπόλοιπο. Παίχτηκε δύο φορές συνεχόμενα, έχει κάθε λόγο να διεκδικεί θέση στα Παιχνίδια της Χρονιάς, και επιβεβαιώνει το παλιό σωστό: journey before destination, radiant.