Κριτική
Cogs and Commissars
Το Cogs and Commissars είναι ένα τρολοπαίχνιδο που ζει από τα λογοπαίγνια του και από την κομμουνιστική του μανία. Η παρτίδα μπορεί όμως να μείνει πολλή ώρα κολλημένη λίγο πριν το τέλος.
- Κυκλοφορία
- 2018
- Σχεδιαστής
- Matt Haga
- Εκδότης
- Atlas Games
- Παίκτες
- 2–6
- Διάρκεια
- 40 λεπτά
Το Cogs and Commissars είναι ένα τρολοπαίχνιδο που, σε μια κουρασμένη βραδιά μετά τη δουλειά, βγάζει αμέσως το χαμόγελο από τις κάρτες του: Computin, Gorbarobot και όλη αυτή την επιμελώς ανόητη σοβιετική παρέλαση. Η οργή του προλεταριάτου απέναντι στην μπουρζουαζία και τους κομισσάριους κάνει το θέμα να έχει περισσότερη προσωπικότητα απ’ όση δικαιούται ένα τόσο ελαφρύ παιχνίδι.
Στον πυρήνα του είναι ένα κλασικό παιχνίδι του είδους του, με τις κάρτες να κουβαλούν σχεδόν όλο το βάρος της εμπειρίας. Οι αστείες ονομασίες και το θέμα είναι το πραγματικό καύσιμο· όχι κάποιο ιδιαίτερα αξιομνημόνευτο σύστημα από κάτω τους.
Η οργή του προλεταριάτου απέναντι στην μπουρζουαζία και τους κομισσάριους κάνει το θέμα να έχει περισσότερη προσωπικότητα απ’ όση δικαιούται ένα τόσο ελαφρύ παιχνίδι.
WhiteColarGamer
Η αλληλεπίδραση παίρνει τη μορφή αυτής της θεματικής σύγκρουσης, αλλά ο σχεδιασμός επιλέγει να κρατά συνεχώς τους πάντες οριακά πριν από τη νίκη. Η παρτίδα κάνει κύκλους, όλοι μοιάζουν έτοιμοι να τελειώσουν, και για αρκετή ώρα η ένταση παύει να είναι ένταση και γίνεται κούραση.
Όπως και το A Star is Porn, δεν το παίρνεις για το gameplay. Το παίρνεις για να πεις «Gorbarobot» με σοβαρό ύφος, να γελάσεις με τις κάρτες και να δεχτείς ότι, πέρα από αυτό, είναι ακριβώς όσο παιχνίδι υπόσχεται να είναι.
Όπως και το A Star is Porn, δεν το παίρνεις για το gameplay.
WhiteColarGamer
Source: BoardGameGeek
0 comments
Sign in to react or comment.
