Dwellings of Eldervale

Δεν το είχα στηρίξει όταν το είδα αρχικά και το μετάνιωσα αρκετά ώστε να τρέξω να το βρω αργότερα. Στο τραπέζι καταλαβαίνεις αμέσως γιατί: ίσως να είναι η καλύτερη παραγωγή στη συλλογή μου, πράγμα διόλου αμελητέο για έναν άνθρωπο που έχει μαζέψει αρκετά κουτιά για να τον κοιτάζει με καχυποψία η βιβλιοθήκη του. Στη Legendary Edition, τα τερατάκια κάνουν το δικό τους «γκρρρρ» όταν κινούνται, και αυτή η μικρή, απολύτως περιττή λεπτομέρεια είναι ακριβώς το είδος θεάτρου που θέλω ένα βράδυ μετά τη δουλειά.

Στον πυρήνα του, το Dwellings of Eldervale είναι area control: διεκδικείς χώρο, χτίζεις την παρουσία σου και προσπαθείς να μετατρέψεις αυτή την παρουσία σε προβάδισμα. Η ενδιαφέρουσα ισορροπία του είναι ότι δεν σε πνίγει με κανόνες για να δημιουργήσει βάθος· βρίσκει τη χρυσή τομή ανάμεσα στην παικτικότητα, τη δυσκολία και την καθαρότητα των επιλογών.

Η αλληλεπίδραση έρχεται αναπόφευκτα μέσα από τον χώρο που μοιράζεστε και από την κούρσα των πόντων. Υπάρχει ένα πραγματικό ζήτημα όταν κάποιος ξεφύγει νωρίς μπροστά: δεν είναι πάντα εύκολο να τον αναχαιτίσεις. Παρ’ όλα αυτά, η υπόλοιπη ροή παραμένει τόσο ζωηρή και ικανοποιητική, ώστε το πρόβλημα μοιάζει περισσότερο με μια τσαλακωμένη γωνία σε κατά τα άλλα υπέροχο κουτί.

Είναι τεράστια παιχνιδάρα, με μοναδικό ουσιαστικό αγκάθι την τιμή της, η οποία απλώς πονάει. Αν όμως το βρείτε και μπορείτε να το αντέξετε, το Dwellings of Eldervale είναι ήσυχα εξαιρετικό.