Κριτική
Edge of Darkness
Το Edge of Darkness παίρνει το card crafting του Mystic Vale και το βάζει μέσα σε ένα πολύ πιο μεταβλητό, σεναριακό πλαίσιο. Το αποτέλεσμα αξίζει την προσοχή, αλλά ζητά χώρο στο ράφι, χρόνο στο τραπέζι και δοκιμή πριν από αγορά.
- Κυκλοφορία
- 2019
- Σχεδιαστής
- John D. Clair
- Εκδότης
- Alderac Entertainment Group
- Παίκτες
- 1–4
- Διάρκεια
- 120 λεπτά
Το Edge of Darkness είναι ένα ενοχλητικά μεγάλο αντικείμενο: το cube tower δικαιολογεί το μέγεθος του κουτιού, όχι όμως και τον πανικό που προκαλεί σε ένα ήδη γεμάτο ράφι. Κάτω από αυτή την παραγωγή βρίσκεται η γνώριμη λογική του D. Clair: card crafting à la Mystic Vale, αυτή τη φορά με αρκετά περισσότερους μοχλούς παραμετροποίησης. Αν το συνεχές sleeve/unsleeve του Vale σας κούρασε, δεν υπάρχει λόγος να επιμείνετε· αν σας άρεσε ο μηχανισμός αλλά όχι τα στατικά ή εύκολα «λυμένα» pools του, εδώ υπάρχει ουσιαστικός λόγος να κοιτάξετε παραπέρα.
Κάθε παρτίδα αρχίζει χτίζοντας την πόλη από δέκα από τις 34 διαθέσιμες τοποθεσίες, καθεμία με το δικό της σύνολο καρτών. Στον γύρο, οι παίκτες κάνουν draft με έναν μηχανισμό τύπου Rochester, βελτιώνουν μία κάρτα και έπειτα παίζουν τις κάρτες τους για πόρους ή, συχνότερα, για να μετακινήσουν agents στην πόλη και να ενεργοποιήσουν ικανότητες ή μόνιμα στατιστικά. Η ενδιαφέρουσα απόφαση είναι ποια βελτίωση θα κρατήσετε για το προσωπικό σας engine και ποια κίνηση στην πόλη θα σας δώσει το σωστό timing.
Είναι card crafting του Mystic Vale, με διαφορετικές φόρμες εργασίας και πολύ καλύτερη διάθεση για ανακάτεμα.
TheTrainSpotter
Το cube tower ελέγχει στο τέλος κάθε γύρου αν τα τέρατα θα επιτεθούν, και αυτό το φαινομενικά παιχνιδιάρικο εξάρτημα καταλήγει να δίνει πραγματική ένταση στον ρυθμό της παρτίδας. Κυρίως, όμως, η επιλογή τοποθεσιών αλλάζει τη φύση της: μπορεί να προκύψει ένα καθαρό engine builder ή ένα τραπέζι όπου το take-that είναι τόσο πυκνό ώστε το παιχνίδι θυμίζει Lunch Money με Orcs. Είναι card crafting του Mystic Vale, με διαφορετικές φόρμες εργασίας και πολύ καλύτερη διάθεση για ανακάτεμα.
Δεν είναι κακό παιχνίδι· είναι σαφώς πάνω από τον μέσο όρο, με τη μεταβλητότητα των setups να είναι το μεγάλο του πλεονέκτημα. Όμως το setup και το μάζεμα είναι δυσανάλογα για τη διάρκεια της παρτίδας, ενώ το κόστος και ο όγκος του το κρατούν σταθερά στην κατηγορία try before you buy.
Updated session
Ένα πιο combat-oriented setup επιβεβαίωσε ότι η παραμετροποίηση δεν είναι διακοσμητική: η παρτίδα έφερε περισσότερο προς Thunderstone Quest και απαίτησε εντελώς διαφορετικές προτεραιότητες για να επιβιώσεις. Η εντύπωση δεν άλλαξε, αλλά έγινε καθαρότερη: το βασικό παιχνίδι είναι πάνω από τον μέσο όρο· οι ριζικά διαφορετικές πόλεις είναι εκείνες που το κάνουν να αξίζει επαναλήψεις.
Όμως το setup και το μάζεμα είναι δυσανάλογα για τη διάρκεια της παρτίδας, ενώ το κόστος και ο όγκος του το κρατούν σταθερά στην κατηγορία try before you buy.
TheTrainSpotter
Source: BoardGameGeek
0 comments
Sign in to react or comment.


