Κριτική

Edge of Darkness

Το Edge of Darkness παίρνει το card crafting του Mystic Vale και το βάζει μέσα σε ένα πολύ πιο μεταβλητό, σεναριακό πλαίσιο. Το αποτέλεσμα αξίζει την προσοχή, αλλά ζητά χώρο στο ράφι, χρόνο στο τραπέζι και δοκιμή πριν από αγορά.

Edge of Darkness

Edge of Darkness

Κυκλοφορία
2019
Σχεδιαστής
John D. Clair
Εκδότης
Alderac Entertainment Group
Παίκτες
1–4
Διάρκεια
120 λεπτά

Το Edge of Darkness είναι ένα ενοχλητικά μεγάλο αντικείμενο: το cube tower δικαιολογεί το μέγεθος του κουτιού, όχι όμως και τον πανικό που προκαλεί σε ένα ήδη γεμάτο ράφι. Κάτω από αυτή την παραγωγή βρίσκεται η γνώριμη λογική του D. Clair: card crafting à la Mystic Vale, αυτή τη φορά με αρκετά περισσότερους μοχλούς παραμετροποίησης. Αν το συνεχές sleeve/unsleeve του Vale σας κούρασε, δεν υπάρχει λόγος να επιμείνετε· αν σας άρεσε ο μηχανισμός αλλά όχι τα στατικά ή εύκολα «λυμένα» pools του, εδώ υπάρχει ουσιαστικός λόγος να κοιτάξετε παραπέρα.

Κάθε παρτίδα αρχίζει χτίζοντας την πόλη από δέκα από τις 34 διαθέσιμες τοποθεσίες, καθεμία με το δικό της σύνολο καρτών. Στον γύρο, οι παίκτες κάνουν draft με έναν μηχανισμό τύπου Rochester, βελτιώνουν μία κάρτα και έπειτα παίζουν τις κάρτες τους για πόρους ή, συχνότερα, για να μετακινήσουν agents στην πόλη και να ενεργοποιήσουν ικανότητες ή μόνιμα στατιστικά. Η ενδιαφέρουσα απόφαση είναι ποια βελτίωση θα κρατήσετε για το προσωπικό σας engine και ποια κίνηση στην πόλη θα σας δώσει το σωστό timing.

Είναι card crafting του Mystic Vale, με διαφορετικές φόρμες εργασίας και πολύ καλύτερη διάθεση για ανακάτεμα.
TheTrainSpotter

Το cube tower ελέγχει στο τέλος κάθε γύρου αν τα τέρατα θα επιτεθούν, και αυτό το φαινομενικά παιχνιδιάρικο εξάρτημα καταλήγει να δίνει πραγματική ένταση στον ρυθμό της παρτίδας. Κυρίως, όμως, η επιλογή τοποθεσιών αλλάζει τη φύση της: μπορεί να προκύψει ένα καθαρό engine builder ή ένα τραπέζι όπου το take-that είναι τόσο πυκνό ώστε το παιχνίδι θυμίζει Lunch Money με Orcs. Είναι card crafting του Mystic Vale, με διαφορετικές φόρμες εργασίας και πολύ καλύτερη διάθεση για ανακάτεμα.

Δεν είναι κακό παιχνίδι· είναι σαφώς πάνω από τον μέσο όρο, με τη μεταβλητότητα των setups να είναι το μεγάλο του πλεονέκτημα. Όμως το setup και το μάζεμα είναι δυσανάλογα για τη διάρκεια της παρτίδας, ενώ το κόστος και ο όγκος του το κρατούν σταθερά στην κατηγορία try before you buy.

Updated session

Ένα πιο combat-oriented setup επιβεβαίωσε ότι η παραμετροποίηση δεν είναι διακοσμητική: η παρτίδα έφερε περισσότερο προς Thunderstone Quest και απαίτησε εντελώς διαφορετικές προτεραιότητες για να επιβιώσεις. Η εντύπωση δεν άλλαξε, αλλά έγινε καθαρότερη: το βασικό παιχνίδι είναι πάνω από τον μέσο όρο· οι ριζικά διαφορετικές πόλεις είναι εκείνες που το κάνουν να αξίζει επαναλήψεις.

Όμως το setup και το μάζεμα είναι δυσανάλογα για τη διάρκεια της παρτίδας, ενώ το κόστος και ο όγκος του το κρατούν σταθερά στην κατηγορία try before you buy.
TheTrainSpotter

Source: BoardGameGeek

0 comments

Διάβασε κι άλλα

Όλες οι κριτικές →
  • Κριτική Red Dust Rebellion

    Το Red Dust Rebellion είναι ένα εξαιρετικά βαρύ COIN, ίσως το πιο απαιτητικό που έχω παίξει στη σειρά. Η ασυμμετρία του θα μπορούσε να διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη, αλλά αντιθέτως παράγει μια σπάνια, εντυπωσιακή ισορροπία.

    TheTrainSpotter · 25 Αυγ 2026
  • Κριτική Imperial Borders

    Το Imperial Borders παίρνει τη γλώσσα του ναπολεόντειου πολέμου και τη βάζει σε ένα πιο καθαρό, συμμετρικό πολεμικό παιχνίδι. Δεν ολοκληρώσαμε παρτίδα, όμως η προετοιμασία και η συζήτηση γύρω από τις πιθανές αρχές άφησαν πολύ ισχυρή εντύπωση.

    TheTrainSpotter · 25 Αυγ 2026
  • Κριτική Phoenix New Horizon

    Ένα στριφνό worker-placement euro με engine building, λίγη area majority και περισσότερη τριβή από τον μέσο εκπρόσωπο του είδους. Αξιοπρεπές, αλλά ο μηχανισμός σειράς γύρων το κρατά μακριά από το εξαιρετικό.

    TheTrainSpotter · 22 Ιουλ 2026

Περισσότερα από TheTrainSpotter →