Euthia: Torment of Resurrection

Το Euthia είναι από εκείνα τα παιχνίδια που μοιάζουν να χρειάζονται ένα μικρό δάσος σε χαρτόνι για να υπάρξουν. Συνήθως αποφεύγω τέτοια Kickstarter μεγαθήρια, γιατί δύσκολα νιώθω ότι θα τα παίξω αρκετά ώστε να δικαιολογήσουν τον χώρο και την επένδυση· το πρώτο lockdown, όμως, με πέτυχε αδύναμο και πάτησα το κουμπί. Μετά από περίπου 1 ώρα και 45 λεπτά unpunching, η πρώτη επαφή ήταν ευτυχώς πολύ θετική: τεράστιο κουτί, κάρτες και tokens για τα πάντα, και ένα τραπέζι που μοιάζει έτοιμο να φιλοξενήσει κυνήγι πλούτου και δόξας.

Κάθε παίκτης αναλαμβάνει έναν ήρωα, εξερευνά τον χάρτη, αναλαμβάνει quests και πολεμά τέρατα, προσπαθώντας παράλληλα να ολοκληρώσει το σενάριο. Η λογική του θυμίζει Mage Knight ως προς την περιπέτεια και την εξέλιξη του ήρωα, αλλά χωρίς το απαιτητικό deck-building κομμάτι. Αντί γι’ αυτό, η ανάπτυξη περνά από ένα power tree, σε ύφος που θυμίζει MMO, το οποίο ξεκλειδώνει νέες δυνατότητες όσο προχωρά η περιπέτεια.

Στα περισσότερα σενάρια είναι ανταγωνιστικό, αλλά κυρίως με την έννοια του multiplayer solitaire και του αγώνα δρόμου: ο καθένας κάνει τη δική του περιπέτεια και τρέχει για τους στόχους του σεναρίου. Η πιο ουσιαστική άμεση παρέμβαση είναι ότι με ορισμένα resources μπορείς να ενισχύσεις τα τέρατα που πολεμούν οι άλλοι. Υπάρχουν επίσης co-op και PvP σενάρια, όμως η εικόνα που έχω μέχρι τώρα είναι δύο ή τρεις ήρωες να απλώνονται στον χάρτη και να κυνηγούν ο καθένας τη δική του δόξα.

Δεν είναι παιχνίδι για περιστασιακή επαφή. Χρειάζεται δύο-τρεις παρτίδες μέχρι να κυλήσει σωστά, να συνηθίσει η παρέα την εικονογράφηση και να καταλάβει τι κοιτάζει, ενώ οι κανόνες έχουν αρκετά κουραστικά micro-rules και εξαιρέσεις. Θέλει μια συνειδητή απόφαση ότι για ένα διάστημα θα είναι το dungeon crawler της παρέας, όχι κάτι που θα βγαίνει μια στο τόσο. Και, όπως και με το Mage Knight, δεν θα τολμούσα να το βάλω με τέσσερις παίκτες: το downtime ακούγεται σαν καθαρή αυτοτιμωρία.

Παρά το στήσιμο και το μάζεμα, που είναι αναμενόμενα αγγαρεία για ένα τόσο πληθωρικό κουτί, το Euthia μου έχει δώσει ιδιαίτερα δυνατές και χορταστικές εμπειρίες. Είναι lifestyle game με την καλή και την απαιτητική έννοια: όταν του δώσεις χώρο, χρόνο και σταθερή παρέα, ανταποδίδει με ένα πολύ πλούσιο sandbox. Δεν έχω ακόμη τολμήσει μεσαίο σενάριο για να το δω να ανοίγει πλήρως, αλλά μέχρι εδώ η επιθυμία να ξανανοίξει αυτό το τεράστιο κουτί είναι απολύτως αληθινή.

Ενημερωμένη συνεδρία

Στις επόμενες συνεδρίες η αρχική θετική εντύπωση επιβεβαιώθηκε: έχουμε ήδη παίξει τρεις φορές και το παιχνίδι παραμένει ευχάριστο και εντυπωσιακό στο τραπέζι. Η επιφύλαξή μου δεν άλλαξε — εξακολουθεί να ζητά εξοικείωση με τους κανόνες και δεν έχει ακόμη δοκιμαστεί σε μεσαίο σενάριο — αλλά δεν ξεφούσκωσε· αντίθετα, δείχνει όλο και περισσότερο σαν παιχνίδι στο οποίο αξίζει να επιστρέφεις συστηματικά.