Κριτική
Iberian Rails
Το Iberian Rails μπήκε ιδανικά ως ζέσταμα σε μια δεύτερη, λίγο διαφορετική μάζωξη — και αποδείχθηκε πολύ πιο ευχάριστο απ’ όσο ίσως προδίδει ο λιτός του χαρακτήρας. Ένα cube rail που ξεχωρίζει περισσότερο για τις χρηματοδοτήσεις και τις δημοπρασίες του παρά για το ίδιο το χτίσιμο σιδηροδρόμων.
- Κυκλοφορία
- 2017
- Σχεδιαστής
- Tony Chen
- Εκδότης
- Monsoon Publishing
- Παίκτες
- 2–5
- Διάρκεια
- 90 λεπτά
Στη δεύτερη μάζωξη η παρέα είχε ελαφρώς αλλάξει, με τον πρωταθλητή του καλοκαιριού να επιστρέφει για να διεκδικήσει και τον φθινοπωρινό τίτλο. Για προθέρμανση στρώσαμε το Iberian Rails και, ειλικρινά, μου άρεσε πάρα πολύ ως ένα τίμιο cube rail για να ανοίξει η βραδιά.
Στον πυρήνα του, το παιχνίδι περιστρέφεται γύρω από εταιρίες, τη χρηματοδότησή τους και τα συχνά auctions. Είναι ακριβώς αυτός ο ιδιόμορφος τρόπος με τον οποίο περνούν τα χρήματα στις εταιρίες, μαζί με την τακτική επιστροφή στις δημοπρασίες, που μου τράβηξε περισσότερο το ενδιαφέρον.
Το rail building υπάρχει, αλλά στη δική μας παρτίδα δεν είχε το ίδιο ειδικό βάρος ούτε την ίδια ένταση με το οικονομικό κομμάτι. Αναρωτιέμαι αν, σε μια παρτίδα χωρίς το «φάντασμα», οι δύο πλευρές του παιχνιδιού θα δένονται καλύτερα και θα βγαίνει περισσότερος τζερτζελές ανάμεσα στους παίκτες.
Ακόμη κι έτσι, το Iberian Rails είχε ενδιαφέρον και κύλησε πολύ ευχάριστα στο τραπέζι. Το βλέπω εύκολα να επιστρέφει άλλη μία ή δύο φορές, τόσο για να δούμε την Ταϊβάν όσο και για να δοκιμάσουμε άλλα σετ χαρακτήρων.
Source: BoardGameGeek
0 comments
Sign in to react or comment.
