Impression

Το Impression με βάζει στη θέση ενός μεσαιωνικού τυπογράφου, που εκτελεί παραγγελίες και κυνηγά τη φήμη του σημαντικότερου τυπογραφείου της πόλης. Κάτω από το κάπως βαρύ, «καμένο» περίβλημά του κρύβεται ένα euro πιο βατό απ’ όσο θέλει να φαίνεται, με μια ιδέα που πράγματι ξεχωρίζει σε ένα είδος όπου οι εργαζόμενοι έχουν πια τοποθετηθεί παντού.

Η διφασική τοποθέτηση εργατών είναι ο άξονάς του: δεν αποτελεί απλώς πρόλογο για τη συλλογή πραγμάτων, αλλά τροφοδοτεί το resource management και καθορίζει πώς θα ανοίξει το υπόλοιπο της μηχανής σου. Η αλληλεπίδραση δεν είναι θεατρική, αλλά η κοινή κούρσα για παραγγελίες και ανάπτυξη κρατά όλους στο ίδιο πιεστικό σύστημα αντί να τους αφήνει να λύνουν ιδιωτικά παζλ.

Έπειτα έρχονται οι αλυσίδες τεχνολογιών και τα bonuses του typesetting, και εδώ το παιχνίδι φυσάει. Η ενδιαφέρουσα απόφαση είναι πότε θα επενδύσεις σε μια αλυσίδα που θα εκραγεί σε bonus actions, γνωρίζοντας ότι ο παίκτης που έχει μείνει πίσω μπορεί να παρακολουθεί αυτή την ακολουθία με ολοένα λιγότερη χαρά· ευτυχώς, η καταιγίδα ενεργειών δεν μετατρέπεται μηχανικά σε αντίστοιχη καταιγίδα πόντων.

Η εικονογραφία, αντιθέτως, υπονομεύει ακριβώς αυτή τη λεπτή δομή: πολλά παρεμφερή σύμβολα έχουν κρίσιμα διαφορετική σημασία, και ένα βελάκι δύο χιλιοστών που διαβάστηκε ως κεραυνός αρκεί για να σε στείλει να κυνηγάς εντελώς λάθος σχέδιο. Είναι κρίμα, επειδή η πρώτη παρτίδα μπορεί εύκολα να μην κερδίσει δεύτερη ευκαιρία. Το 4,4 complexity του BGG είναι υπερβολή: πρόκειται για ένα βατό euro που χρειαζόταν αισθητά περισσότερο γυάλισμα.