La Famiglia: The Great Mafia War

Το είχα στο στόχαστρο από την πρώτη φορά που το είδα σε preview, και μετά το Defence of Procyon III τα euro-like 2vs2 έχουν ανέβει πολύ στην εκτίμησή μου. Το La Famiglia είναι, για μένα, μια πάρα πολύ καλή προσπάθεια: ένα παιχνίδι με ουσία, αρκετό βάθος και πολυπλοκότητα που δεν ντρέπεται να σε βάλει να σκεφτείς. Για παρέες που αγαπούν τα Hidden Orders, όπως στο Game of Thrones της FFG, και θέλουν κάτι απαιτητικό αλλά τίμιο, το θεωρώ must buy.

Στον πυρήνα του είναι καθαρό area control, με σχετικά ασύμμετρες δυνάμεις. Σε αντίθεση όμως με το Procyon, όλοι κινούνται μέσα στους ίδιους κανόνες, κάτι που κάνει την κατάσταση στο τραπέζι πιο εύκολη να την παρακολουθήσεις, ακόμη κι όταν οι επιλογές είναι πολλές. Οι κρυφές εντολές κρατούν την ένταση ψηλά: δεν αρκεί να οργανώσεις το δικό σου σχέδιο, πρέπει να υπολογίσεις τι μπορεί να ετοιμάζουν οι απέναντι και να συντονιστείς σωστά με τον συμπαίκτη σου.

Το παιχνίδι δεν μένει σε μια τυπική μάχη για περιοχές. Το ιδιόμορφο action selection και το ασυνήθιστο card-based combat δίνουν στις αποφάσεις μια φρέσκια, ελαφρώς πειραγμένη αίσθηση που τελικά βγάζει νόημα. Άλλοτε σε καίει ευχάριστα καθώς ζυγίζεις ενέργειες και κινήσεις, άλλοτε βγάζει από μέσα σου τον Κόναν τον εμπρηστή, και το καλύτερο είναι ότι καταφέρνει να κάνει και τα δύο χωρίς να χάνει τη συνοχή του.

Η μόνη μου σοβαρή επιφύλαξη αφορά το θέμα. Οι μαφιόζοι δένουν μια χαρά με όσα συμβαίνουν, αλλά δεν νιώθω ότι αναδεικνύουν όλη τη δύναμη αυτού του συστήματος, το οποίο βλέπω να έχει προοπτικές και σε άλλες θεματικές εφαρμογές. Κατά τα άλλα, η ποιότητα είναι ταβάνι. Θα ήθελα μόνο οι οδηγίες να είναι λίγο καλύτερες, γιατί ένα τόσο γεμάτο παιχνίδι αξίζει να σε βάζει στον κόσμο του όσο πιο καθαρά γίνεται.