Last Will

Το θεματικό ξαδελφάκι του Prodigal's Club και μια από τις πρώτες δουλειές του Βλαδίμηρου έχει μια ιδέα που ακόμη με κάνει να χαμογελώ: κερδίζεις όταν καταφέρεις να φαληρίσεις. Πίσω από το αστείο, όμως, υπάρχει ένα πολύ ευχάριστο, ελαφρύ παιχνίδι που βγάζει νόημα αμέσως μόλις στρωθεί στο τραπέζι.

Στον πυρήνα του, το Last Will συνδυάζει worker placement με hand management. Επιλέγεις πού θα διαθέσεις τους ανθρώπους σου και κρατάς το χέρι σου υπό έλεγχο, προσπαθώντας να στρέψεις τις επιλογές σου προς τον μοναδικό σωστό στόχο: να εξαφανίσεις την περιουσία σου.

Η αλληλεπίδραση έρχεται από την κοινή πίεση στις διαθέσιμες επιλογές και από το ότι όλοι κυνηγούν τον ίδιο παράδοξο τερματισμό. Δεν είναι παιχνίδι που ζητά να το μελετάς σαν δεύτερη δουλειά· οι μηχανισμοί του είναι ωραία δεμένοι και η παρτίδα έχει τη σωστή διάρκεια για μια Τρίτη μετά τη δουλειά, όταν θέλεις να παίξεις κάτι κανονικό χωρίς να χαθείς μέσα του.

Υπάρχουν δεκάδες παιχνίδια σε αυτή την κατηγορία, αλλά το Last Will έχει ένα πολύ πρακτικό πλεονέκτημα: παίζει καλά με πέντε. Σε συνδυασμό με τη σωστή του διάρκεια και την πιθανότητα να το βρεις πλέον σε αστεία τιμή, είναι από εκείνα τα κουτιά που αξίζουν μια ήσυχη θέση στο ράφι. Ήσυχα εξαιρετικό, ειδικά όταν χρειάζεσαι παιχνίδι για πέντε.