Legacies

Δύο απανωτά χτυπήματα της μοίρας μάς άφησαν τρεις, το γεύμα μπήκε στη συντήρηση και η βραδιά ζήτησε αναγκαστικά ένα νέο σχέδιο. Η αρχική ιδέα ήταν το Conquest & Consequence, αλλά έπειτα από μια αντικειμενικά δύσκολη εβδομάδα, η προοπτική των έξι ωρών δεν είχε ακριβώς την απαραίτητη γοητεία. Κρίμα, γιατί το κοιτάζω κάθε μέρα στο ράφι και με τρώει. Αντί για στολή εκστρατείας, λοιπόν, διαλέξαμε κάτι πιο φανταχτερό: το Legacies.

Με τρεις παίκτες, το Legacies βρέθηκε στο τραπέζι ως μια από τις εφεδρικές επιλογές που θεωρήσαμε καταλληλότερες για τη σύνθεσή μας. Η επιλογή του δεν ήρθε από διάθεση για μια μαραθώνια αναμέτρηση, αλλά από την ανάγκη να συνεχιστεί η βραδιά με κάτι που να ταιριάζει καλύτερα στο διαθέσιμο χρόνο και στην κούραση που κουβαλούσαμε.

Δεν έχω αρκετό υλικό από αυτή τη συνεδρία για να κάνω πως χαρτογραφώ με ακρίβεια κάθε γύρο, κάθε επιλογή και κάθε μορφή αλληλεπίδρασης. Αυτό που μετρά εδώ είναι το πλαίσιο: τρεις παίκτες, αλλαγή πλάνου της τελευταίας στιγμής και μια συνειδητή στροφή μακριά από το εξάωρο βάρος προς μια πιο ζωηρή, πιο παρουσιαστική εναλλακτική στο τραπέζι.

Το Legacies, λοιπόν, δεν ήταν η μεγάλη προγραμματισμένη εκστρατεία της βραδιάς· ήταν το πιο λαμπερό σχέδιο Β. Και ειλικρινά, μετά από τέτοια εβδομάδα, μερικές φορές αυτό ακριβώς χρειάζεται: να αφήσεις το έπος να σε κοιτάζει από το ράφι και να φορέσεις κάτι πιο φανταχτερό.