Κριτική
Lisboa
Με δύο τίμιες παρτίδες σε μία εβδομάδα, το Lisboa μου έδειξε επιτέλους ότι κάτω από την αρχική του φαινομενική βιποσαλάτα υπάρχει κανονική ροή και στρατηγική. Θέλει εξοικείωση, αλλά καταλαβαίνω γιατί πολλοί το θεωρούν το καλύτερο του Λακέρδα.
- Κυκλοφορία
- 2017
- Σχεδιαστής
- Vital Lacerda
- Εκδότης
- Eagle-Gryphon Games, Angry Lion Games, Delta Vision Publishing
- Παίκτες
- 1–4
- Διάρκεια
- 120 λεπτά
Έδωσα στο Lisboa δύο τίμιες παρτίδες μέσα σε επτά μέρες, κυρίως για να δω αν θα ξεκαθαρίσει στο μυαλό μου. Και ναι: μετά την πρώτη εντύπωση ότι συμβαίνουν πολλά μαζί και ότι οι πόντοι πετάγονται από παντού, το παιχνίδι άρχισε να δένει.
Δεν είναι απλώς μια τυχαία βιποσαλάτα. Υπάρχει ροή στα πράγματα που κάνεις και, όσο εξοικειώνεσαι, αρχίζεις να βλέπεις γιατί μια επιλογή τώρα επηρεάζει όσα θα μπορέσεις να στήσεις αργότερα.
Και δεν μιλάμε μόνο για μία προφανή πορεία. Το Lisboa φαίνεται να σηκώνει στρατηγική — μάλλον και περισσότερες από μία — αρκεί να έχεις παίξει αρκετά ώστε να μη σε απασχολεί πια το να αποκωδικοποιείς τα πάντα την ώρα που συμβαίνουν.
Γι’ αυτό καταλαβαίνω απόλυτα γιατί αρκετοί το θεωρούν το καλύτερο του Λακέρδα. Δεν είναι παιχνίδι που το πιάνεις και το έχεις αμέσως· θέλει παρτίδες για εξοικείωση. Μόλις όμως περάσει αυτή η φάση, έχει πολύ περισσότερο νόημα απ’ όσο αφήνει να φανεί στην αρχή.
Source: BoardGameGeek
0 comments
Sign in to react or comment.
