Lizard Wizard

Ο τίτλος κουβαλάει τρελή σημειολογία: από το ομώνυμο τραγικό deck που τρόμαζε για μια σεζόν στο OG L5R, μέχρι εκείνο το γνωστό άσμα μιας τιτανοτεράστιας ροκ εντ ρολ μπάντας. Πίσω από τα σαυρόμορφα γένια και τα καπέλα, όμως, το LizWiz είναι ο πνευματικός διάδοχος του Racoon Tycoon — και, κατά την ταπεινή μου γνώμη, ίσως ο πιο πειστικός λόγος να δώσετε το ρακούν παρακάτω.

Αντί για γάτους επιχειρηματίες των τρένων, εδώ είμαστε σαυρόμορφοι μάγοι που τζογάρουν στην αγορά των spell components. Στον πυρήνα του υπάρχει ο γνώριμος μηχανισμός του Racoon Tycoon: παίζω ένα καρτάκι για να πάρω πρώτες ύλες και συγχρόνως να επηρεάσω την αγορά, ή ρευστοποιώ για να ρίξω τις τιμές και να μαζέψω mana. Το ενδιαφέρον είναι ότι οι αποφάσεις αυτές δεν είναι απλώς δύο τρόποι να κάνω το ίδιο πράγμα· η κίνηση της αγοράς και η ανάγκη για mana με αναγκάζουν να κοιτάζω πότε αξίζει να κρατήσω υλικά και πότε να τα μετατρέψω σε καύσιμο για τα επόμενα βήματα.

Από εκεί και πέρα, η δομή παραμένει στην οικογένεια του set collection του RT, αλλά το mana έχει καθαρότερο ρόλο: το χρησιμοποιούμε για μπιντ σε μάγους ή για να αποκτήσουμε ξόρκια, τα αντίστοιχα των κτιρίων του Racoon Tycoon. Εδώ οι μηχανισμοί μου φαίνονται σαφώς πιο δουλεμένοι, χωρίς να χάνεται η ειλικρινής τυχαιότητα του συστήματος. Ένας βασικός άξονας του σκοραρίσματος είναι σκληρό push-your-luck, άρα η αγορά και οι συλλογές σου δεν είναι ποτέ εντελώς ασφαλείς, ενώ η αλληλεπίδραση έρχεται κυρίως από το πώς οι κινήσεις όλων μετακινούν τις τιμές και από τον ανταγωνισμό για μάγους και ξόρκια.

Με πέντε παίζει γρήγορα με τη σημαντική έννοια ότι δεν έχει downtime, παρότι συνολικά μάλλον κρατάει μισή ώρα περισσότερο απ’ όσο θα ήθελα. Προς το τέλος γίνεται λίγο φλύαρο και πρακτικά αδυνατώ να παρακολουθήσω τι κάνουν οι άλλοι, αλλά παραμένει δροσερό και πολύ fun. Αν το Racoon Tycoon δεν σας άρεσε επειδή το βρήκατε υπερβολικά χαλαρό και επαναλήψιμο, δεν περιμένω ότι αυτό θα σας ξετρελάνει. Αν, πάλι, εκείνο σας έβγαλε γούστα, στο Lizard Wizard αξίζει οπωσδήποτε να ρίξετε μια ματιά.

Η δεύτερη μερίδα πήγαινε για φασολάκια, αλλά τελικά βγήκε μπάμιες.