Mistwind

Το Mistwind μου δίνει την αίσθηση μιας ανεξάρτητης παραγωγής που, χωρίς το crowdfunding, πιθανότατα δεν θα βλέπαμε ποτέ. Και, δυστυχώς, μοιάζει να ανήκει σε εκείνη την κατηγορία των παιχνιδιών που είναι απαγορευτικά ακριβά για μια retail επανέκδοση, όπως τα παλιά καλά κομμάτια της Days of Wonder.

Εδώ αναλαμβάνουμε εμπόρους με αερόπλοια και μεταφέρουμε αγαθά από πόλη σε πόλη. Ο πυρήνας του είναι ένας συνδυασμός σκληρού worker placement, χτισίματος δικτύου και pick up and deliver: πρέπει να οργανώσω τις κινήσεις και τις παραδόσεις μου μέσα σε ένα πλαίσιο που δεν μου χαρίζει χώρο για άσκοπες ενέργειες.

Το παιχνίδι είναι πολύ σφιχτό και θέλει να το δουλέψεις αρκετά, να το «κάψεις», για να πετύχεις τα scoring objectives. Η αλληλεπίδραση δεν είναι τόσο αθώα όσο αρχικά δείχνουν τα αερόπλοια και οι εμπορικές διαδρομές· οι επιλογές και ο χώρος που μένει διαθέσιμος έχουν βάρος, οπότε οι άλλοι παίκτες είναι διαρκώς μέρος του προβλήματος που προσπαθώ να λύσω.

Τελικά, το Mistwind παίζει ωραία ακριβώς επειδή δεν είναι χαλαρό όσο προσποιείται. Και έχει ένα σπάνιο προσόν σήμερα: για μένα είναι καλύτερο με πέντε παίκτες.