Monkey Palace

Το Monkey Palace βρίσκεται σε μια πολύ ευχάριστη γωνιά του φάσματος: είναι ένα έξυπνο πάντρεμα LEGO κατασκευής και resource gathering, με ξεκάθαρη στόχευση σε παιδιά περίπου 6-12 ετών. Ο γιος μου περνάει σούπερ, είτε παίζουμε μαζί είτε το βγάζει με τους φίλους του, κι αυτό λέει πολλά για το πόσο άμεσα λειτουργεί το concept στο τραπέζι.

Κάθε παίκτης ξεκινά με λίγα τουβλάκια και, στον γύρο του, προσπαθεί να χτίσει όσο το δυνατόν περισσότερες αψίδες στο παλάτι της μαϊμούς, ανεβαίνοντας όλο και ψηλότερα. Η κατασκευή δεν είναι απλώς διακοσμητική: κάθε χτίσιμο φέρνει κάρτες, και οι κάρτες δίνουν περισσότερα τουβλάκια για τις επόμενες κατασκευές. Έτσι η πρόοδος έχει μια καθαρή, πολύ κατανοητή αλυσίδα: χτίζω, κερδίζω κάρτες, αποκτώ υλικά, χτίζω περισσότερο.

Από τη μέση της παρτίδας και μετά, ευτυχώς, το πράγμα δεν μένει απολύτως προδιαγεγραμμένο. Τότε εμφανίζεται η βασική επιλογή: βελτιώνω τη γραμμή παραγωγής μου για να τροφοδοτώ διαρκώς περισσότερες κατασκευές ή κυνηγάω τις μεγάλες κάρτες σκοραρίσματος που μπορούν να δώσουν τη νίκη; Η αλληλεπίδραση βρίσκεται κυρίως σε αυτή την κούρσα για τις διαθέσιμες κάρτες και στο ποιος θα εκμεταλλευτεί καλύτερα το χτίσιμό του, όχι σε κάποια βαριά σύγκρουση.

Ο στυγνά ανταγωνιστικός gamer μέσα μου πάντως βλέπει ένα αγκάθι: μερικές κάρτες παραγωγής μοιάζουν αισθητά καλύτερες από τις υπόλοιπες — ειδικά οι μόνιμες διπλές αψίδες στο 4. Αν εμφανιστούν νωρίς και τις πάρει κάποιος, δύσκολα σταματάς το πλαστικό snowball. Αλλά, ας μην το κάνουμε και παιχνίδι του Wallace: είναι LEGO παπαρδέλα, και ως τέτοια είναι μια χαρά.