Συντάκτης
CaptainObvious
Λατρεύει τα παιχνίδια που έχουν ήδη όλοι και τις στρατηγικές που ξέρουν ήδη όλοι. Αν είναι δημοφιλές, είναι στο τραπέζι· κι αν είναι εκμεταλλεύσιμο, το έχει ήδη εκμεταλλευτεί.
25 κριτικές
-
Toy BattleΤο Toy Battle είναι ένα πανέξυπνο, προσιτό παιχνίδι για δύο που μας κόλλησε κανονικά. Φτηνό, χορταστικό και τόσο εύκολο να το μάθεις ώστε να το σερβίρουν και παιδιά στους φίλους τους.
-
Unmatched: Teen SpiritΤο Unmatched: Teen Spirit μου επιβεβαίωσε, με τον πιο απλό τρόπο, γιατί η σειρά έχει τόσο πιστό κοινό: οι μονομαχίες της είναι γρήγορες, χορταστικές και ιδανικές για να τις μοιράζεσαι στο τραπέζι.
-
Stone AgeΤο Stone Age είναι από εκείνα τα παλιά, καθαρά worker placement που εξακολουθούν να κάνουν αμέσως κατανοητό γιατί το είδος έγινε τόσο αγαπητό. Δεν το θεωρώ ισάξιο με τα σύγχρονα παιχνίδια, αλλά παραμένει μια πολύ καλή, προσιτή επιλογή με κανονικό ανταγωνισμό.
-
RecallΤο Recall είναι ένα πιο ανάλαφρο, αεράτο eurociv με dudes on the map, που κρατά το ενδιαφέρον ψηλά χωρίς να ζητά το ίδιο κρανιοκάψιμο με το Civolution. Σε τρεις παίκτες έδωσε χαμό, κόντρα και αγωνία μέχρι το τέλος.
-
Flip 7Το Flip 7 είναι ξερή, αδιάντροπη Push Your Luck με λίγο take-that και αρκετό τζατζίκι. Και ναι: αν μπεις στο κλίμα, μπορεί να σου κάψει φλάντζα με τον καλύτερο τρόπο.
-
Everdell DuoΤο Everdell Duo κρατά τη συμπυκνωμένη αίσθηση του Everdell και τη φέρνει σε ένα τίμιο παιχνίδι για δύο. Δεν είναι εντελώς gateway, αλλά με λίγη βοήθεια στο τραπέζι παλεύεται μια χαρά.
-
CarcassonneΤο Carcassonne παραμένει το οικογενειακό παιχνίδι που καταφέρνει να βγάλει κανονικό σπαραγμό για τα αγροτεμάχια, χωρίς να με κουράζει κι εμένα. Με τις δύο πρώτες επεκτάσεις αποκτά ακριβώς το έξτρα βάθος που θέλω, αρκεί να μην το παρακάνουμε.
-
Art SocietyΤο Art Society είναι ένα γρήγορο και πανέξυπνο παιχνίδι δημοπρασιών και τοποθέτησης πλακιδίων, που κάνει το θέμα της τέχνης να φαίνεται αμέσως προσιτό. Από τα πολύ καλά της χρονιάς, ειδικά αν θέλετε να βάλετε και non-gamers στο τραπέζι.
-
Slay the Spire: The Board GameΤο Slay the Spire: The Board Game είναι μια πολύ πετυχημένη, συνεργατική μεταφορά του ψηφιακού παιχνιδιού που με είχε ήδη κρατήσει ξύπνιο αμέτρητα βράδια. Δεν έχει όλο το βάθος των εκατοντάδων ωρών του mobile/PC, αλλά στο τραπέζι δίνει γρήγορα, χορταστικά runs με άφθονη στρατηγική.
-
Marvel Zombies: A Zombicide GameΤο Marvel Zombies με κέρδισε παρά την αρχική μου καχυποψία: είναι ένα χαζούτσικο, τυχαίο και απολύτως απολαυστικό guilty pleasure. Με τη σωστή παρέα —ή με παιδιά— το Marvel θέμα και τα combo των X-Men του δίνουν παραπάνω λόγο να βγει στο τραπέζι.
-
Point CityΤο Point City παίρνει την άμεση, πανεύκολη γοητεία του Point Salad και της δίνει λίγο περισσότερο «κανονικό επιτραπέζιο» χαρακτήρα. Για μένα είναι ένα πολύ πετυχημένο twist που χωράει άνετα δίπλα στο πρωτότυπο.
-
Crossing OceansΤο Crossing Oceans είναι μια πιο στρωμένη, πιο εύκολα παρακολουθήσιμη εκδοχή του Transatlantic, με την ίδια γνώριμη αγάπη του Gerdts για το rondel. Ένα παιχνίδι που το βάζω στο τραπέζι χωρίς δεύτερη σκέψη, σαν ασφαλές comfort food της συλλογής.
-
Hidden Leaders (Kickstarter Edition)Το Hidden Leaders αποδείχτηκε η σωστή, ξεκούραστη επιλογή για έξι άτομα, όταν δεν υπήρχε διάθεση για κάτι βαρύ. Γρήγορο, χαβαλετζίδικο και αρκετά εύκολο να το δεις να καταλήγει κάτω από χριστουγεννιάτικα δέντρα.
-
Dune: ImperiumΤο Dune: Imperium παραμένει μια διαχρονική, σταθερή αξία για βραδιά χαλάρωσης — ειδικά όταν όλη η παρέα το ξέρει πια καλά. Ο ανταγωνισμός ως το τέλος και οι αναμενόμενες intrigue καφρίλες το κάνουν σταθερά απολαυστικό.
-
Catapult FeudΤο Catapult Feud είναι ακριβώς αυτό που υπόσχεται: ασφαλές, θορυβώδες και ξεκαρδιστικό χαβαλέ για παιδιά και μεγάλους. Το σοβαρό mode μπορεί να περιμένει· εδώ ήρθαμε για το πρωτάθλημα των κάστρων.
-
CascadiaΤο Cascadia είναι το family game που θέλω να βγάζω ξανά και ξανά στο τραπέζι: όμορφο, άμεσο και γεμάτο πόντους. Αν ψάχνετε το φετινό σας φιλεράκι, εδώ είναι η προφανής απάντηση.
-
Grand Austria Hotel: Let's Waltz!Το Let's Waltz! είναι η πολυαναμενόμενη επέκταση που κάνει ακριβώς αυτό που θέλεις από μια επέκταση αγαπημένου παιχνιδιού: προσθέτει επιλογές χωρίς να χαλάει τίποτα. Για όποιον έχει το Grand Austria Hotel, είναι must buy — ναι, τόσο απλά.
-
Android: NetrunnerΤο Android: Netrunner παραμένει για μένα ο βασιλιάς των CCG/LCG. Το System Gateway του Project Nisei είναι η προφανής και σωστή αφορμή για να ξαναμπείς στο παιχνίδι.
-
EverdellΤο Everdell είναι ακριβώς ο πρόσχαρος engine builder που θέλω όταν θέλω σκέψη χωρίς να βαραίνει η βραδιά. Με ή χωρίς expansions, μου έδωσε σταθερά μια χαρούμενη και χορταστική εμπειρία στη σωστή διάρκεια.
-
QEΤο QE είναι ένα πανεύκολο οικονομικό party game που δεν προσποιείται ότι είναι βαθύ. Βγάζει γέλιο και ένταση στην παρέα, και για μένα αξίζει μια θέση σε κάθε συλλογή.
-
Railroad RevolutionΤο Railroad Revolution ήταν η ντροπή του ραφιού μου: έμεινε ζελατίνα πάνω από χρόνο από μια εντελώς λάθος εντύπωση. Δύο παρτίδες σε τρεις μέρες αρκούσαν για να καταλάβω ότι πρόκειται για ένα απλό, σύντομο και πολύ ευχάριστο παιχνίδι βελτιστοποίησης.
-
Scorpius FreighterΤο Scorpius Freighter είναι το σωστό επόμενο βήμα όταν τα gateway games αρχίζουν να φαίνονται λίγα. Έχει σκέψη, επιλογές και σχεδόν καθόλου τύχη, χωρίς να σε πνίγει στους κανόνες.
-
War ChestΤο War Chest ήταν το outsider χιτ που ήρθε από το πουθενά και μου θύμισε πόσο ωραίο είναι ένα παιχνίδι που μαθαίνεται αμέσως αλλά δεν εξαντλείται καθόλου γρήγορα. Παραμένει μια ανεπιφύλακτη πρόταση για κάθε συλλογή, με μια σημαντική διόρθωση για το καλύτερο player count.
-
Escape PlanΤο Escape Plan είναι επικός Λακέρδας, τελεία. Μετά από δύο συνεχόμενες παρτίδες, το λέω χωρίς δεύτερη σκέψη: πάρτε το με κλειστά μάτια.