Toy Battle

Το Toy Battle ήταν από εκείνα που αρχικά τα προσπερνάς επειδή έχεις άλλα στο κεφάλι σου. Μετά όμως άκουσα την πολύ καλή εμπειρία του Κοσμά, είδα τον κασκαντέρ της παρέας να σαρώνει το ladder στο BGA με το combo φανταράκι/παπάκι και να επιστρέφει με διθυράμβους, κι εκεί το procurement έκανε το αυτονόητο: μπήκε στο hoard. Και, ναι, δικαιώθηκε πανηγυρικά.

Είναι ένα παιχνίδι αποκλειστικά για δύο, με απλούστατο πυρήνα που μου θυμίζει Stratego με κάρτες. Παίζεις τις μονάδες σου, προσπαθείς να αξιοποιήσεις σωστά τις δυνατότητές τους και να βρεις την κατάλληλη στιγμή για τα καλά σου combos. Είναι από αυτά τα παιχνίδια που καταλαβαίνεις γρήγορα τι κάνεις, αλλά δεν σημαίνει ότι παίζεις και στο αυτόματο.

Η αναμέτρηση έχει αρκετή στρατηγική και, ευτυχώς, δεν μένει ίδια από παρτίδα σε παρτίδα. Οι οκτώ χάρτες φέρνουν διαφορετικές ειδικές ικανότητες, οπότε η μεταξύ σας κόντρα δεν είναι απλώς «ρίχνω μια κάρτα και βλέπουμε»: κοιτάς τι κάνει ο χάρτης, τι μπορεί να στήσει ο αντίπαλος και πώς θα εκμεταλλευτείς καλύτερα τα δικά σου παιχνιδάκια. Η αλληλεπίδραση είναι άμεση, καθαρή και ακριβώς όσο ανταγωνιστική χρειάζεται για ένα γρήγορο 1vs1.

Το καλύτερο νέο; Ο γιος μου το λάτρεψε, και είναι από τα λίγα παιχνίδια που παίζουμε μαζί τα οποία κατάφερε να σερβίρει μόνος του, με επιτυχία, στους φίλους του. Τιμή χώμα, διασκέδαση στο μέγιστο και ένα παιχνίδι που κάνει το προφανές να μοιάζει σπουδαία ιδέα: δύο παίκτες, απλοί κανόνες, έξυπνες επιλογές, ξανά από την αρχή. Κακώς δεν κέρδισε Spiel des Jahres. Μην το σκέφτεστε· πάρτε το.