Κριτική
Ra
Το Ra είναι ένα κλασικό κομμάτι Κνίζια που θα έπαιζα ευχαρίστως, χωρίς όμως να με συγκλονίσει. Στα τέσσερα άτομα, η τυχαιότητα των tiles που έρχονται από τη σακούλα μου φάνηκε υπερβολική.
- Κυκλοφορία
- 1999
- Σχεδιαστής
- Reiner Knizia
- Εκδότης
- alea, Ravensburger AG
- Παίκτες
- 2–5
- Διάρκεια
- 60 λεπτά
Στο πλαίσιο των γενικών μας ανασκαφών, βγάλαμε στο τραπέζι ένα κλασικό τεμάχιο Κνίζια: το Ra. Είναι από εκείνα τα παιχνίδια που κουβαλούν μια συγκεκριμένη αύρα «παλιού καλού κλασικού», κι ας μη με κέρδισε τελικά όσο περίμενα.
Στη βασική του λογική μου θύμισε αρκετά το Skyrise, παρότι το Ra το βρήκα σαφώς ανώτερο σε μηχανισμούς. Η ροή του περιστρέφεται γύρω από τα tiles που βγαίνουν από τη σακούλα και καθορίζουν τι εμφανίζεται μπροστά στους παίκτες.
Ακριβώς εκεί, όμως, ένιωσα και το βασικό μου θέμα με την παρτίδα τεσσάρων παικτών. Τα tiles που έβγαιναν ήταν πραγματικά ό,τι να ’ναι, κι αυτή η αστάθεια έκανε το παιχνίδι να μου φαίνεται ιδιαίτερα ράντομ αντί να μου δίνει την αίσθηση ότι μπορώ να βασιστώ σε ένα σταθερό πλάνο.
Δεν λέω ότι είναι κακό παιχνίδι — κάθε άλλο. Απλώς δεν συγκλονίστηκα, παρότι αναγνωρίζω ότι μηχανικά είναι πιο δυνατό από το Skyrise. Για μένα καταλήγει άνετα στην κατηγορία «το παίζω ευχαρίστως», απλώς όχι σε εκείνη των παιχνιδιών που θα ψάξω αμέσως να ξαναβγάλω.
Source: BoardGameGeek
0 comments
Sign in to react or comment.
