Κριτική
Ra
Το Ra είναι ένα κλασικό Knizia με καθαρή βάση και περισσότερη μηχανική ακρίβεια απ’ όση υπόσχεται η πρώτη του εικόνα. Στα τέσσερα, όμως, η τυχαιότητα των tiles μου έκλεψε το προσωπικό δέσιμο.
- Κυκλοφορία
- 1999
- Σχεδιαστής
- Reiner Knizia
- Εκδότης
- alea, Ravensburger AG
- Παίκτες
- 2–5
- Διάρκεια
- 60 λεπτά
Το Ra έχει εκείνη την ήσυχη αυτοπεποίθηση των κλασικών Knizia: το βάζεις στο τραπέζι και μοιάζει με παιχνίδι που ξέρει ακριβώς τι είναι. Στη βασική του λογική μου θύμισε το Skyrise, μόνο που εδώ το μηχανικό πλαίσιο είναι σαφώς πιο καλοδουλεμένο.
Ο πυρήνας του παιχνιδιού περνά από τα tiles που βγαίνουν από τη σακούλα και από τον τρόπο με τον οποίο αυτά διαμορφώνουν την πορεία της παρτίδας. Αυτή είναι και η βασική του ροή: το τραπέζι αντιδρά σε ό,τι εμφανίζεται, και οι παίκτες καλούνται να δουλέψουν με το διαθέσιμο υλικό αντί να ακολουθούν ένα προκαθορισμένο σχέδιο.
Στη βασική του λογική μου θύμισε το Skyrise, μόνο που εδώ το μηχανικό πλαίσιο είναι σαφώς πιο καλοδουλεμένο.
WhiteColarGamer
Στα τέσσερα άτομα, για μένα, αυτή η ροή έγινε υπερβολικά εξαρτημένη από το τράβηγμα. Τα tiles έβγαιναν τόσο απρόβλεπτα ώστε η αλληλεπίδραση μεταξύ των παικτών συχνά έμοιαζε να περνά πρώτα από τη σακούλα· εκείνη είχε τον τελευταίο λόγο, και δεν ήμουν πάντα βέβαιος ότι ήθελα να της τον παραχωρήσω.
Δεν είναι κακό παιχνίδι, ούτε κατά διάνοια, και θα το παίξω ευχαρίστως ξανά. Απλώς δεν με συγκλόνισε: ένα προσεγμένο κλασικό, λίγο πιο ψυχρό απ’ όσο περίμενα σε ένα βράδυ μετά τη δουλειά.
Απλώς δεν με συγκλόνισε: ένα προσεγμένο κλασικό, λίγο πιο ψυχρό απ’ όσο περίμενα σε ένα βράδυ μετά τη δουλειά.
WhiteColarGamer
Source: BoardGameGeek
0 comments
Sign in to react or comment.
