Railway Boom

Cube rails, πλειστηριασμοί και Luciani: ήταν σχεδόν προδιαγεγραμμένο ότι θα το έπαιρνα. Και στο τραπέζι δικαιώνει ακριβώς αυτή την προσδοκία, με έναν πολύ όμορφο χάρτη της Ιαπωνίας, γεμάτο εξάγωνα, αστικά κέντρα και τουριστικούς προορισμούς που δεν λειτουργούν απλώς ως φόντο, αλλά ως το πεδίο όπου θα στηθεί όλη η κούρσα.

Κάθε παρτίδα ξεκινά με τέσσερα objectives βαθμολόγησης και τέσσερα route goals, διαφορετικά κάθε φορά. Τα πρώτα είναι ο πραγματικός άξονας του παιχνιδιού: όποιος θέλει να κερδίσει, πρέπει να οργανώσει γύρω τους τις επιλογές του. Ακολουθούν τέσσερις γύροι, καθένας με τέσσερις πλειστηριασμούς και έναν γύρο income/operation. Η δομή είναι καθαρή, αλλά δεν χαρίζεται σε όποιον απλώς αγοράζει πράγματα που φαίνονται χρήσιμα.

Πρώτα διεκδικείς μηχανές και βαγόνια, έπειτα concessions για να απλώσεις δίκτυο στον χάρτη και να πάρεις συμφωνίες μεταφοράς αγαθών, μετά τεχνολογίες και στο τέλος προτεραιότητα για τη βαθμολόγηση του γύρου. Εκεί είναι η ενδιαφέρουσα απόφαση: πόσο θα πιέσεις έναν πλειστηριασμό για να στερήσεις κάτι από τους άλλους, χωρίς να αφήσεις το δικό σου σύνολο από τρένα και βαγόνια ανίκανο να δουλέψει αποδοτικά στον operation round. Οι πλειστηριασμοί επιτρέπουν ωραίο μιλκάρισμα και μπλοκάρισμα, ενώ το μικρό engine που χτίζεις δίνει στις σωστές αγορές βάρος χωρίς να πνίγει το παιχνίδι.

Δεν είναι ακριβώς euro και δεν είναι ακριβώς cube rail· είναι όμως μια πολύ τίμια παιχνιδάρα, γρήγορη, απαιτητική όσο πρέπει και με replayability που δύσκολα εξαντλείται.