Raising Chicago

Η επιστροφή στα θρανία μάς έφερε μπροστά σε ένα επικό διαμαντάκι της Spiellworx που, ειλικρινά, είχε περάσει τελείως κάτω από το ραντάρ μου. Είναι από εκείνα τα παιχνίδια που δεν σου χαρίζουν τίποτα: μηδέν τύχη, μόνο αποφάσεις και η μόνιμη υποψία ότι κάποιος στο τραπέζι ετοιμάζεται να σου χαλάσει το σχέδιο.

Ο πυρήνας του είναι ένα modified walrasian σύστημα δημοπρασιών, τόσο ιδιαίτερο που μου ανατίναξε ευχάριστα τον εγκέφαλο. Κάνεις bids, προσπαθείς να πάρεις αυτό που χρειάζεσαι και πρέπει διαρκώς να διαβάζεις όχι μόνο τη δική σου θέση, αλλά και το τι μπορούν ή θέλουν να κάνουν οι άλλοι.

Και φυσικά, δεν πρόκειται για μια ήσυχη προσωπική πασιέντζα με προσφορές. Κομπλεξάρεις κόσμο στις δημοπρασίες και, έπειτα, σηκώνεις κτήρια για να βοηθήσεις το Σικάγο να ξεφύγει από την αποχετευτική του κρίση. Η αλληλεπίδραση είναι εκεί, ευθέως στο τραπέζι, και είναι ακριβώς ο λόγος που κάθε bid έχει βάρος.

Καίει λίγο εγκέφαλο, χωρίς να είναι βαρύ στους κανόνες, και θέλει το διωράκι του. Για τους λάτρεις του είδους —δηλαδή για εμάς— είναι πάρα, πάρα πολύ δυνατό: κάτι σαν διασταύρωση Urban Sprawl και Tulip Bubble. Εγώ το βάζω ήδη πολύ σοβαρά στη λίστα μου για παιχνίδι της χρονιάς.