Ronin

Η Queen Games μοιάζει επιτέλους να έχει ξορκίσει το κακό από τις νέες της κυκλοφορίες. Το Ronin δεν είναι άλλο ένα αδιάφορο γιούρο: έχει ουσία, θέμα και μια καθαρή ιδέα για το τι θέλει να προσφέρει στο τραπέζι.

Στον πυρήνα του είναι ένα αρκετά θεματικό παιχνίδι area control. Οι παίκτες διεκδικούν τον έλεγχο των περιοχών, με την εξέλιξη της παρτίδας να χτίζει σταδιακά την ένταση χωρίς να βασίζεται σε τυχαία στοιχεία.

Οι μηχανισμοί του δεν είναι σύνθετοι, κι αυτό είναι υπέρ του: η αλληλεπίδραση προκύπτει από τη μάχη για τον χώρο και όχι από ένα βουνό κανόνων. Στον τρόπο που ξεδιπλώνεται η παρτίδα μού θύμισε λίγο το Franchise — όχι θεματικά ή μηχανικά, αλλά στο τελικό αίσθημα που αφήνει.

Σε περίπου μία ώρα, το Ronin καταφέρνει να δώσει μια γεμάτη εμπειρία. Παρότι φαίνεται πως μπορεί να σταθεί σε όλα τα player counts, για μένα κάτω από τέσσερις παίκτες χάνει το νόημά του και θα προτιμούσα να παίξω κάτι άλλο. Με τέσσερις και πάνω, όμως, είναι ό,τι πρέπει για να ανοίξει μια βραδιά παιχνιδιού.