Κριτική
SpaceCorp: 2025-2300AD
Το SpaceCorp μαζί με το Ventures επέστρεψε στο τραπέζι σαν μια υπενθύμιση ότι το πλήρες πακέτο στέκεται ακόμη πολύ γερά. Με τρεις παίκτες έγινε σφιχτό, δραστήριο και κρίθηκε στις λεπτομέρειες.
- Κυκλοφορία
- 2018
- Σχεδιαστής
- John H. Butterfield
- Εκδότης
- GMT Games, Nuts! Publishing
- Παίκτες
- 1–4
- Διάρκεια
- 240 λεπτά
Ξεκινήσαμε, κατόπιν λαϊκής απαιτήσεως, με SpaceCorp + Ventures, προς τιμήν της παρτίδας που είχα χάσει στις γιορτές με τον Φώτη και τον Μιχάλη. Ήταν και βολική επιλογή, αφού την πρώτη μέρα έλειπε το τέταρτο μέλος της παρέας — και το παιχνίδι φαίνεται αισθητά καλύτερο με τρεις. Κυρίως όμως ήταν μια ωραία υπενθύμιση του πόσο στιβαρό παραμένει το πλήρες πακέτο του SpaceCorp.
Η παρτίδα απλώνεται σε τρεις φάσεις, και από νωρίς η αίσθηση ήταν πολύ σφιχτή. Οι επιλογές δεν έμεναν απλώς μπροστά σου για να τις χαζεύεις: έπρεπε να κοιτάς τι στήνουν οι άλλοι, ποιοι complexes εμφανίζονται και πού μπορείς να προλάβεις πριν κλείσει η πρόσβαση.
Η αλληλεπίδραση ήρθε κυρίως μέσα από τα κοψίματα και τον ανταγωνισμό για χώρο και ευκαιρίες. Υπήρχε αρκετό μπλοκάρισμα ώστε να σε κρατά σε εγρήγορση, χωρίς να χάνεται η ενέργεια της παρέας, ενώ το σκορ έμεινε πολύ κοντά ως το τέλος. Εγώ έριξα και λίγο kiu kiu jitsu στις δύο πρώτες φάσεις — δηλαδή στρατηγικά παράπονα — επειδή δεν είχα καταλάβει πόσο σπασμένη αποδεικνύεται η εταιρεία μου στην τελευταία, και σημαντικότερη, φάση.
Τελικά, βέβαια, το παράπονο ήταν περισσότερο θόρυβος παρά πραγματικό πρόβλημα: στην πράξη η έναρξη ήταν ζεστή και γεμάτη ένταση. Κάπως σαν εκείνη την αίσθηση που δίνουν οι νότες του plainsong όταν αρχίζουν να παίζουν οι Cure. Ένα πολύ δυνατό ξεκίνημα για τη συνεδρία και άλλη μία επιβεβαίωση ότι το SpaceCorp, με το Ventures, ξέρει να κρατάει το τραπέζι ξύπνιο.
Source: BoardGameGeek
0 comments
Sign in to react or comment.


