Star Wars: Rebellion

Με τον hida και τον kets να κρατούν την Αυτοκρατορία κι εμένα στον άχαρο ρόλο του Επαναστάτη, το Star Wars: Rebellion έστησε πάλι εκείνη την ωραία, βαριά παράσταση στο τραπέζι: μια αναμέτρηση που κρίθηκε στα σημεία, με κάθε μικρή κίνηση να μοιάζει σαν να αφήνει σημάδι.

Οι γύροι δεν είναι απλώς μια σειρά από κινήσεις διαστημοπλοίων. Η Αυτοκρατορία απλώνει την παρουσία της και ψάχνει, ενώ η Επανάσταση προσπαθεί να μείνει ένα βήμα μπροστά, να διαλέξει πού αξίζει να φανεί και πού πρέπει απλώς να αντέξει. Το ενδιαφέρον είναι ότι η παρτίδα κρατά την ιστορία της καθαρή ακόμη κι όταν το τραπέζι γεμίζει επιλογές.

Η μεταξύ μας σύγκρουση δεν χρειάζεται να καταλήγει συνέχεια σε μάχες για να είναι ασφυκτική. Είχαμε λίγες αναμετρήσεις, όμως η πίεση ήταν παντού: στην απειλή μιας κίνησης, στην υποψία ότι ο άλλος έχει καταλάβει το σχέδιό σου, στην ανάγκη να αποφασίσεις αν θα ρισκάρεις τώρα ή θα κρυφτείς λίγο ακόμη. Κι όταν τελικά πέφτουν τα πλοία στο ίδιο σημείο, η στιγμή έχει βάρος.

Το τίμημα είναι ο χρόνος· ακόμη και με γρήγορο ρυθμό και χωρίς πολλές μάχες, η παρτίδα γέμισε τρεις ώρες. Αλλά για μια βραδιά που θέλει να κάνει λίγο θέατρο στο τραπέζι, το Star Wars: Rebellion παραμένει ήσυχα εξαιρετικό και πολύ ψηλά στα παιχνίδια δύο παικτών.