Κριτική
Tabannusi: Builders of Ur
Το Tabannusi: Builders of Ur είναι ένα ιδιόμορφο Tascini, όπου το dice drafting και η επιλογή ενεργειών δένουν έξυπνα, αλλά η συνολική κατασκευή δεν έχει πάντα την καθαρότητα των καλύτερων τίτλων του. Στους τέσσερις παίκτες, όμως, αποκαλύπτει μια πολύ πιο πειστική εκδοχή του εαυτού του.
- Κυκλοφορία
- 2021
- Σχεδιαστής
- David Spada, Daniele Tascini
- Εκδότης
- Board&Dice, CMON Global Limited, DiceTree Games
- Παίκτες
- 1–4
- Διάρκεια
- 120 λεπτά
Ο Tascini παραμένει από τους σχεδιαστές που παρακολουθώ στενά, κι εδώ κάνει κάτι αρκετά χαρακτηριστικό του: παίρνει γνωστά euro εργαλεία και τα βάζει να εξυπηρετούν περισσότερες από μία λειτουργίες χωρίς να τα μετατρέπει σε αγγαρεία. Παρ’ όλα αυτά, το Tabannusi μου έδωσε από νωρίς την αίσθηση ενός σχεδίου που δεν έχει κουμπώσει εντελώς· ευχάριστο και έξυπνο, αλλά όχι με την ολοκληρωμένη ακρίβεια που περιμένω από τα καλύτερα παιχνίδια του.
Ο πυρήνας είναι dice drafting και action selection. Οι παίκτες κινούνται στις συνοικίες της Ουρ, αποκτούν οικόπεδα και χτίζουν κτίρια, με τα ζάρια να καθορίζουν και να τροφοδοτούν τις διαθέσιμες επιλογές τους με περισσότερους από έναν τρόπους. Η ενδιαφέρουσα απόφαση είναι να αξιοποιήσεις το ζάρι για την άμεση ενέργεια που θέλεις τώρα ή να το τοποθετήσεις έτσι ώστε να εξυπηρετήσει καλύτερα το επόμενο κομμάτι της αλυσίδας σου.
Η ενδιαφέρουσα απόφαση είναι να αξιοποιήσεις το ζάρι για την άμεση ενέργεια που θέλεις τώρα ή να το τοποθετήσεις έτσι ώστε να εξυπηρετήσει καλύτερα το επόμενο κομμάτι της αλυσίδας σου.
TheTrainSpotter
Η αλληλεπίδραση δεν είναι διακοσμητική: μπορείς να χτίσεις στα οικόπεδα των άλλων, και μάλιστα αυτό είναι συχνά ευκολότερο από το να χτίσεις στα δικά σου. Ο αντίπαλος δεν μένει εντελώς με άδεια χέρια, αφού παίρνει μια θεϊκή ανταμοιβή, αλλά η βασική εικόνα παραμένει ότι κάποιος χρησιμοποιεί την αστική σου ανάπτυξη για να λύσει το δικό του πρόβλημα. Θεματικά, αυτή η πολεοδομία είναι μάλλον παράξενη· σχεδιαστικά, είναι ο τρόπος με τον οποίο το παιχνίδι κρατά την πόλη κοινό πεδίο αντί για τέσσερα παράλληλα σόλο.
Το θέμα τελικά υποχωρεί όταν χρειάζεται να υποχωρήσει, για να λειτουργήσει το design, και αυτό δεν με ενοχλεί από μόνο του. Με ενοχλεί περισσότερο ότι ορισμένα concepts δεν διαβάζονται αμέσως από παίκτες συνηθισμένους σε πιο καθιερωμένα euro μοτίβα, ενώ και μετά από επαναλήψεις η δομή κρατά εκείνη τη μικρή γεύση unfinished prototype. Δεν είναι αποτυχία· απλώς είναι το σαφώς ασθενέστερο παιχνίδι της Τ σειράς, σε απόσταση από τους κορυφαίους τίτλους της.
Updated session
Οι μεταγενέστερες παρτίδες επιβεβαίωσαν την αρχική επιφύλαξη σε λιγότερους παίκτες, αλλά η τετράδα άλλαξε ουσιαστικά την εκτίμησή μου. Παρότι το scaling σε ζάρια και οικόπεδα έμοιαζε λογικό, με τέσσερις η πίεση στον κοινό χώρο και οι ευκαιρίες να χτίσεις πάνω στα σχέδια των άλλων κάνουν το παιχνίδι πολύ πιο ζωηρό και συνεκτικό. Δεν φτάνει τους κορυφαίους τίτλους της σειράς, αλλά για μια euro τετράδα είναι πολύ καλή επιλογή και απέχει αρκετά από το να είναι αδιάφορο.
Δεν φτάνει τους κορυφαίους τίτλους της σειράς, αλλά για μια euro τετράδα είναι πολύ καλή επιλογή και απέχει αρκετά από το να είναι αδιάφορο.
TheTrainSpotter
Source: BoardGameGeek
0 comments
Sign in to react or comment.


