Tawantinsuyu: The Inca Empire

Από τα καλά παιχνίδια που έπαιξα πέρσι, το Tawantinsuyu: The Inca Empire ήταν η πρώτη μου επιλογή για replay το 2021 — αφού το Beyond the Sun ακόμα δεν έχει φτάσει στα χέρια μου. Και χαίρομαι που το ξαναέβγαλα στο τραπέζι: η δεύτερη παρτίδα ήταν σαφώς καλύτερη από την πρώτη, με εκείνη την ωραία αίσθηση ότι το παιχνίδι αρχίζει να ανοίγει μπροστά σου όσο το γνωρίζεις.

Στον πυρήνα του, η παρτίδα περιστρέφεται γύρω από τις επιλογές που σε οδηγούν στο σκοράρισμα. Αυτή τη φορά οι στρατηγικές μας ήταν πιο σύνθετες, κάτι που φάνηκε και στα τελικά σκορ. Δεν έμοιαζε με μια διαδικασία όπου όλοι απλώς ακολουθούν την ίδια προφανή γραμμή· υπήρχαν περισσότερες διαδρομές να εξετάσεις και καλύτερος χώρος για να στήσεις το δικό σου πλάνο.

Ιδιαίτερα σημαντικά αποδείχθηκαν τα πολλά village recruitments. Κρατούσαν την παρτίδα σε πιο σωστό ρυθμό και δεν άφηναν το παιχνίδι να «τρέχει» βιαστικά προς το τέλος. Αυτή η διαχείριση του ρυθμού έκανε τις επιλογές στο τραπέζι να έχουν μεγαλύτερο βάρος και έδωσε στην παρέα μια πιο γεμάτη, πιο ικανοποιητική παρτίδα.

Δεν είναι τέλειο, αλλά είναι ένα πολύ ευχάριστο κομμάτι της κατηγορίας του — από εκείνα που θέλω να ξαναδώ στο τραπέζι, όχι απλώς να θυμάμαι ότι έπαιξα.