Tianxia

Ο Tascini και η σειρά Τ έχουν ήδη κερδίσει την εμπιστοσύνη μου, και το Tianxia την αξιοποιεί καλά. Είναι λίγο πιο στριφνό από ό,τι περιμένεις από εκείνον, κάπου ανάμεσα στο The Great Wall, το Perseverance: Episode 1 και το After the Empire· όχι ως αντιγραφή, αλλά ως συγγενής που φόρεσε πιο βαριά πανοπλία.

Στον πυρήνα του, οι παίκτες τοποθετούν εργάτες για να στήσουν τις μικρές, αποδοτικές οικονομικές τους μηχανές. Το παιχνίδι όμως δεν σε αφήνει να χαθείς ήσυχα στους πολλαπλασιαστές σου: οι Μογγόλοι απειλούν να μπουν και να διαλύσουν ό,τι έχτισες. Στις δύο παρτίδες μας επιλέξαμε μόνο το hard invader deck, γιατί το εύκολο φάνηκε υπερβολικά feel-good· εδώ υπάρχει τίμιο ξύλο.

Το ενδιαφέρον δίλημμα είναι αν θα επενδύσεις στη δική σου ανάπτυξη ή θα ψάξεις τις πιο επιθετικές γραμμές, εκείνες που ποντάρουν στον θάνατο της κατσίκας του γείτονα. Υπάρχει, πάντως, μια πρώτη ανησυχία για την τυχαία διάταξη των κτηρίων: ορισμένα μοιάζουν υπερβολικά δυνατά όταν εμφανιστούν σε καλές θέσεις. Εκείνο που επιτρέπει Magistrates με έκπτωση ειδικά μοιάζει να ανοίγει δρόμο για αρκετή πασιέντζα, και αυτό θέλει έλεγχο σε περισσότερες παρτίδες.

Δεν θα το καταδικάσω από τόσο νωρίς, γιατί οι επιθετικές στρατηγικές δεν έχουν ακόμη εξερευνηθεί όσο πρέπει. Αλλά για το καθιερωμένο κοινό του euro, το Tianxia είναι μια πολύ ασφαλής σύσταση: απαιτητικό, συγκρουσιακό και ήδη αρκετά υποσχόμενο.