Unmatched: Teen Spirit

Unmatched και άγιος ο θεός. Έχω παίξει πολλά σετ και πολλές παρτίδες, κυρίως με τον γιο μου, και το παιχνίδι έχει αποδειχθεί πολύ πιο σωστό απ’ όσο του είχα δώσει αρχικά πίστωση. Αν ο χαρακτήρας δεν είναι πολύ σύνθετος, ακόμη και κάτι σαν το δέντρο του Witcher, το παιδί μπαίνει στο παιχνίδι χωρίς δράματα και η μονομαχία ξεκινάει αμέσως.

Στο 1 vs 1, που είναι ο τρόπος που το έχω χαρεί περισσότερο, δύο χαρακτήρες πέφτουν ο ένας πάνω στον άλλον και η παρτίδα κάνει ακριβώς αυτό που υπόσχεται: δίνει μια καθαρή, γρήγορη αναμέτρηση. Η διάρκειά της είναι εξαιρετική· προλαβαίνεις να μπεις στο κλίμα, να κοντραριστείς και να τελειώσεις πριν κουραστεί η παρέα.

Δεν έχω δοκιμάσει ακόμη το 2 vs 2, οπότε μένω στις μονομαχίες. Εκεί έχουμε βρει και τον δικό μας κανόνα: κρατάμε τους αντιπάλους μέσα στην ίδια θεματική ενότητα. Gerald απέναντι σε She-Hulk, Χουντίνι και Shredder μαζί μου φαίνεται επικά γελοίο, ενώ οι αναμετρήσεις μέσα στο ίδιο universe έχουν περισσότερη συνάφεια και, για μένα, καλύτερη κόντρα.

Το προφανές συμπέρασμα είναι και το σωστό: το Unmatched είναι κορυφαίο παιχνίδι μονομαχίας, με διάρκεια που ξέρει πότε να σταματήσει. Το είχα παρεξηγήσει για καιρό· τώρα απλώς χαίρομαι που το πιάνω ξανά στο τραπέζι.