Κριτική
Transatlantic
Το Transatlantic δεν είναι η στεγνή κόπια του Concordia που συχνά παρουσιάζεται. Είναι ένα στρατηγικό παιχνίδι με δικό του ρυθμό, ουσιαστική αλληλεπίδραση και μια παραλλαγή που αξίζει τουλάχιστον να δοκιμαστεί.
- Κυκλοφορία
- 2017
- Σχεδιαστής
- Mac Gerdts
- Εκδότης
- PD-Verlag, Rio Grande Games
- Παίκτες
- 2–4
- Διάρκεια
- 120 λεπτά
Πολλοί το αποκαλούν στεγνή κόπια του Concordia· το θεωρώ άδικο. Στην τέταρτη παρτίδα μου, το Transatlantic του Γκέρντς παρέμεινε ευχάριστο και στρατηγικά γεμάτο, με αρκετή δική του ταυτότητα ώστε η σύγκριση να είναι αφετηρία, όχι ετυμηγορία.
Ο βασικός του ρυθμός περνά από το χέρι σου και από τη στιγμή που θα επιλέξεις να το γυρίσεις. Στο κλασικό ruleset, εκείνος που καθυστερεί αυτή την κίνηση ανταμείβεται, άρα το ενδιαφέρον decision είναι πότε η υπομονή παύει να είναι επένδυση και αρχίζει να κοστίζει.
Πολλοί το αποκαλούν στεγνή κόπια του Concordia· το θεωρώ άδικο.
TheTrainSpotter
Η παραλλαγή με τα ribbons μετακινεί ελαφρά αυτό το κέντρο βάρους και μου άρεσε ως αλλαγή. Δεν είμαι βέβαιος ότι την προτιμώ από το κλασικό σύνολο κανόνων, αλλά δίνει μια διαφορετική γωνία στις ίδιες επιλογές, ενώ η αλληλεπίδραση στο τραπέζι παραμένει αρκετή για να μην παίζει ο καθένας μόνος του το δικό του παζλ.
Δεν είναι Concordia με διαφορετικά ρούχα, ούτε χρειάζεται να είναι. Είναι ένα τίμιο, βαθύ στρατηγικό παιχνίδι που εξακολουθεί να αξίζει χώρο στο τραπέζι.
Είναι ένα τίμιο, βαθύ στρατηγικό παιχνίδι που εξακολουθεί να αξίζει χώρο στο τραπέζι.
TheTrainSpotter
Source: BoardGameGeek
0 comments
Sign in to react or comment.
