Union Stockyards

Στο Union Stockyards μπαίνω με τη νοοτροπία του Ματσακούλια: παίρνω την οικογενειακή επιχείρηση και προσπαθώ να τη μετατρέψω σε αυτοκρατορία σφαγείων. Είναι ένα zero-luck οικονομικό παιχνίδι, με μπόνους χτισίματα και μια ωραία αίσθηση Tetris στη χωροθέτηση.

Στον πυρήνα του, το παιχνίδι με βάζει να αναπτύσσω την επιχείρησή μου μέσα από οικονομικές επιλογές και χτίσιμο. Η λογική του δεν δείχνει απαραίτητα συναρπαστική όταν τη διαβάζω: στα χαρτιά μπορεί να βγάζει λίγο «μεχ». Όταν όμως καθίσω να το παίξω, το οικονομικό του σύστημα τραβάει και οι αποφάσεις αποκτούν ρυθμό.

Η αλληλεπίδραση έρχεται μέσα από αυτή την οικονομική κούρσα και από το πώς στήνω τα χτισίματά μου. Δεν χρειάζεται να παλέψω με βαριά ή μπερδεμένα διαδικαστικά· οι κανόνες είναι χαλαροί και η ροή παραμένει καθαρή, ώστε να μένει χώρος για το παιχνίδι αντί για το ξεφύλλισμα οδηγιών.

Δεν θα το πω κοσμογονικό, ούτε τίτλο επιπέδου Splotter. Θα το πω όμως ένα ωραίο παιχνίδι, με οκ διάρκεια και καλή συνολική εμπειρία. Είναι ψηλά στη λίστα με τα παιχνίδια που θα ξαναπαίζαμε όλοι με χαρά. Plus bacon.