Union Stockyards

Στο Union Stockyards γίνεσαι ένας Ματσακούλιας με μεγάλες φιλοδοξίες και μια οικογενειακή επιχείρηση να μετατρέψεις σε αυτοκρατορία σφαγείων. Στο πρώτο διάβασμα, το οικονομικό του σύστημα μπορεί να μοιάζει λίγο μεχ, σαν ακόμη ένα σύνολο αριθμών που ζητά χώρο στο κουρασμένο κεφάλι μιας Τρίτης μετά τη δουλειά. Στο τραπέζι όμως βρίσκει αμέσως ρυθμό.

Η καρδιά του είναι οικονομική και χωρίς τύχη: πρέπει να κάνεις τις επιλογές σου να δουλέψουν, όχι να περιμένεις να σε σώσει μια καλή κλήρωση. Η αίσθηση είναι απλή στην είσοδο, αλλά το σύστημα τραβάει επειδή σε βάζει να χτίζεις την επιχείρησή σου με σκοπό, αντί απλώς να σπρώχνεις δείκτες για την παρηγοριά του πράγματος.

Πάνω σε αυτό έρχονται τα χτισιματάκια και τα μπόνους τύπου Tetris. Η τοποθέτηση δεν είναι διακόσμηση: είναι εκείνο το μικρό, ευχάριστο στρίμωγμα που κάνει κάθε κομμάτι να θέλει τη σωστή γωνία και κάθε μπόνους να μοιάζει κερδισμένο. Δεν χρειάζεται να σε πνίξει σε κανόνες για να σου δώσει κάτι να σκεφτείς.

Η διάρκεια του είναι σωστή, οι κανόνες χαλαροί και η συνολική εμπειρία πολύ καλή. Δεν είναι κοσμογονικό, ούτε διεκδικεί το βαρύ κύρος ενός τίτλου επιπέδου Splotter· είναι όμως πολύ ψηλά στη λίστα των παιχνιδιών που θα ξαναπαίζαμε όλοι με χαρά. Και έχει μπέικον.