Vs System 2PCG: The Marvel Battles

Το Vs System 2PCG: The Marvel Battles το είχα προσέξει ήδη από το 2016, όταν όμως το Netrunner ήταν ο αδιαμφισβήτητος βασιλιάς των 1vs1 καρτοπαιχνιδιών και το L5R 2.0 ερχόταν με φόρα. Δεν ήταν ιδανικό κλίμα για άλλο ένα LCG, πόσο μάλλον από την Upper Deck, και το παιχνίδι τελικά δεν απογειώθηκε ποτέ. Παρ’ όλα αυτά, η εταιρεία συνεχίζει να το στηρίζει αραιά με νέα πακέτα καρτών, κι αυτό το κρατά ζωντανό για όσους το ανακάλυψαν αργότερα, όπως εγώ. Η επανέκδοση είναι ένα μεγάλο, πιο στρωμένο ξαναδούλεμα του παλιού VS, με κάρτες και κανόνες φτιαγμένους για μια πιο σύγχρονη, άμεση εμπειρία — και, πολύ πρακτικά, για online παιχνίδι.

Στον πυρήνα του, δεν είναι πυρηνική φυσική: παίζεις με τράπουλες ηρώων και αναζητάς τις μεταξύ τους συνέργειες. Οι κανόνες είναι αρκετά streamlined ώστε να μη σε πνίγουν, χωρίς όμως το παιχνίδι να γίνεται εντελώς αυτόματο ή άδειο. Η αλληλεπίδραση έρχεται μέσα από την αντιπαράθεση των δύο πλευρών και από το πώς κάθε τράπουλα αξιοποιεί τους ήρωες και τις κάρτες της απέναντι στην άλλη.

Το deckbuilding δεν είναι υπερβολικά σύνθετο, αλλά έχει αρκετό βάθος για να σε κρατήσει. Στην αρχή μπορείς να φτιάξεις καθαρές, θεματικές τράπουλες, ενώ όταν αρχίσεις να ανακατεύεις διαφορετικές ομάδες ηρώων εμφανίζονται πιο κρυφά combo και λιγότερο επιφανειακές συνδέσεις. Αυτό είναι και το ωραίο του: μπορώ να έχω έτοιμες τράπουλες για την παρέα, αλλά να συνεχίζω να ψάχνω νέους συνδυασμούς χωρίς να χρειάζεται να μετατρέψω κάθε συνάντηση σε εργαστήριο βελτιστοποίησης.

Για μένα, η μεγάλη του νίκη ήταν η αίσθηση του πακέτου. Σε ένα Black Friday μάζεψα το βασικό και τέσσερα expansions με 100 ευρώ — περίπου χίλιες κάρτες — και μέσα σε ένα απόγευμα έφτιαξα οκτώ τράπουλες. Αυτές μπορούν άνετα να μείνουν στο ράφι για δύο ή τρεις μήνες παιχνιδιών με την παρέα χωρίς να εξαντληθούν αμέσως. Σε μια περίοδο όπου τα καρτοπαίχνιδα μοιάζουν κλινικά νεκρά, αυτό μου φάνηκε εξαιρετικά τίμιο value for money. Δεν είναι ο νέος μονάρχης του είδους· είναι όμως ένα light LCG που βγάζεις στο τραπέζι και περνάτε καλά.

Updated session

Η δεύτερη περίοδος παιχνιδιών επιβεβαίωσε, αντί να αλλάξει, την αρχική μου εντύπωση. Η παρέα μεγάλωσε από δύο σε τρεις παίκτες, παρότι η πανδημία έκανε δύσκολο να πορώσω περισσότερο κόσμο, και αρχίσαμε να εξερευνούμε πιο προσεκτικά τα combo και τα μίγματα ομάδων. Το παιχνίδι παραμένει τίμιο ως προς την αξία του και ακόμα περιμένω τη στιγμή που θα βρεθούμε τέσσερις: το 2vs2 είναι εκεί όπου, για μένα, η φάση πραγματικά απογειώνεται.