18 India

Η χρονιά δεν κλείνει χωρίς ένα τίμιο τραινάκι, όσο μου μιλάνε ακόμη οι fellow BGGers. Η ακύρωση του Hida μάς χάλασε το αρχικό σχέδιο για το θηριάκι που λέγεται 1817, οπότε το 18India πήρε τη θέση του: πιο σύντομο, και θεωρητικά πιο φιλικό για νέους παίκτες. Ανήκει σε αυτή τη μοντέρνα γενιά 18XX που θέλει να κολλήσει καινούργια κόλπα στο γνώριμο πλαίσιο — συνήθως με αμφίβολα αποτελέσματα. Εδώ, πάντως, υπάρχει μια ιδέα που τουλάχιστον αξίζει να τη συζητήσεις.

Αντί να αγοράζουμε ελεύθερα όποιες μετοχές θέλουμε, κάνουμε draft «υποσχετικές» για μετοχές. Έπειτα ακολουθεί ένα δημόσιο IPO, στο οποίο τα χαρτιά εμφανίζονται με συγκεκριμένη σειρά. Είναι ένας αρκετά kinky μηχανισμός: στην πρώτη επαφή μοιάζει να βάζει μια τάξη και να προστατεύει τους αρχάριους από την πλήρη ελευθερία των 18XX.

Στην πράξη, όμως, το draft είναι ακριβώς το σημείο όπου οι παίκτες μπορούν να στριμώξουν ο ένας τον άλλον. Αν δεν διαλέξεις προσεκτικά, μπορείς να βρεθείς από το καλημέρα εκτός ρυθμού, χωρίς καν τη δυνατότητα να πάρεις τρένο για την πρώτη σου εταιρεία — ήχοι από ταινία καράτε. Η σειρά του IPO και οι επιλογές στο draft δεν συγχωρούν εύκολα λάθη, άρα το «φιλικό προς νέους παίκτες» θέλει έναν μεγάλο αστερίσκο.

Το μεγαλύτερο αγκάθι για μένα είναι ότι το παιχνίδι πάσχει από μοντέρνα τζιεμτίτιδα: μοιάζει να κυκλοφόρησε χωρίς αρκετό testing και proofreading. Υπάρχουν μπερδεμένα ή λανθασμένα σημεία στους κανόνες, και το πρόβλημα είναι πως δεν αφορούν λεπτομέρειες αλλά κομβικά πράγματα για την εξέλιξη της παρτίδας — το φόρουμ του παιχνιδιού λέει τη δική του ιστορία. Και το τέλος έρχεται συχνά σαν sudden death, εκτός αν συμβούν μαγικά, κάτι που δεν περιμένω συνήθως από ένα μη εισαγωγικό 18XX. Δεν περάσαμε άσχημα, θα το ξανάπαιζα με χαρά, αλλά πραγματικά θα μπορούσε να είναι καλύτερο.