1860: Railways on the Isle of Wight

Έβαλα το 1860: Railways on the Isle of Wight σε μια εισαγωγική παρέα με νέους στα τρένα και μάλλον διάλεξα λάθος κομμάτι για την περίσταση. Τράβηξε περισσότερο απ’ όσο ήθελα και έβγαλε σκληρά, παράξενα σημεία από νωρίς. Κανείς όμως δεν με έβρισε· αντιθέτως, η παρέα το διασκέδασε, ιδιαίτερα εκείνος που με έθαψε σε όλο τον χάρτη και γελούσε σαν ύαινα όταν είδε την αμοιβαία εξασφαλισμένη καταστροφή να έρχεται.

Η παρτίδα ξεδιπλώνεται πάνω στον χάρτη, με τα τρένα να χρειάζονται χώρο και τις επιλογές σου να αποκτούν βάρος επειδή δεν μένουν δικές σου για πολύ. Δεν είναι χαλαρό πρώτο μάθημα: έχει σκληρά σημεία, ιδιορρυθμίες και αρκετή τριβή ώστε να ζητά από τους νέους παίκτες να κοιτάζουν διαρκώς τι χτίζεται γύρω τους.

Και μετά έρχεται η επαφή. Κάποιος σε στριμώχνει σε όλο τον χάρτη, εσύ καταλαβαίνεις ότι αν απαντήσεις μπορεί να καείτε και οι δύο, και ο τρίτος παίκτης περνά ήσυχος από δίπλα για να κερδίσει χωρίς άγχος. Με τρεις, αυτή η αμοιβαία απειλή μοιάζει να αποκτά καθαρό ρόλο· το παιχνίδι δεν είναι απλώς σκληρό, σε βάζει να μετράς ποιον θα πάρεις μαζί σου.

Το 1860 είναι στριφνό και αρκετά dated, με διάρκεια που δεν συγχωρεί εύκολα μια άστοχη επιλογή παρέας. Αλλά στους τρεις παίζει αρκετά καλά ώστε αυτή η παλιά, αγκαθωτή διαδρομή να αξίζει μια θέση στο πρόγραμμα — αρκεί να ξέρεις ότι δεν μπαίνεις για βόλτα.