1860: Railways on the Isle of Wight

Το έφερα για μια εισαγωγική παρτίδα τρένων με νιούφηδες και, ειλικρινά, μάλλον διάλεξα λάθος τίτλο. Το 1860 κράτησε λίγο παραπάνω απ’ όσο θα ήθελα και έχει μερικά σκληρά, παράξενα σημεία που δεν είναι ό,τι πιο φιλικό για πρώτη επαφή. Κανείς δεν με έβρισε πάντως, πράγμα που το μετράω ως μικρή νίκη.

Στο παιχνίδι στήνεις και χειρίζεσαι σιδηροδρόμους πάνω στον χάρτη του Isle of Wight, με τις επιλογές σου να έχουν συνέπειες όχι μόνο για τη δική σου πλευρά αλλά και για τους υπόλοιπους. Η παρτίδα δεν μου φάνηκε να κυλάει πάντα ομαλά για νέους παίκτες: έχει τραχιές γωνίες και απαιτεί να παρακολουθείς τι διαμορφώνεται στο τραπέζι, αντί απλώς να κάνεις το προφανές.

Η αλληλεπίδραση είναι εκεί που το πράγμα αποκτά δόντια. Ένας παίκτης κατάφερε να με θάψει σε όλο τον χάρτη και γέλαγε σαν ύαινα όταν συνειδητοποίησε το mutual assured destruction που είχαμε φτιάξει μεταξύ μας. Το αστείο είναι ότι, ενώ εμείς κοιτούσαμε ο ένας τον άλλον να καίγεται, ο τρίτος κέρδισε ήρεμα και χωρίς άγχος.

Δεν είχα ξαναπαίξει τόσο χαμηλό player count για κάρβουνα, άρα δεν το είχα εκτιμήσει σωστά. Μετά από αυτή την παρτίδα, το βρίσκω λίγο στριφνό και κάπως dated· το βασικό του επιχείρημα, για μένα, είναι πως φαίνεται να παίζει καλά με τρεις. Απλώς δεν θα το ξαναδιάλεγα εύκολα ως πρώτη στάση για νιούφηδες.