Κριτική

After the Empire

Το After the Empire έχει μια ελκυστική ιδέα: worker placement και άμυνα κάστρου απέναντι σε εισβολείς, σε μια σχετικά βατή διάρκεια. Όμως οι οδηγίες και οι λεπτομέρειες της ροής του μας έστειλαν σε δύο τελείως διαφορετικά παιχνίδια — και καμία εκδοχή δεν με έπεισε απόλυτα.

After the Empire

After the Empire

Κυκλοφορία
2021
Σχεδιαστής
Evan Halbert, Ryan Mauk
Εκδότης
Grey Fox Games, Board Game Rookie, CMON Global Limited
Παίκτες
2–4
Διάρκεια
120 λεπτά

Το After the Empire βγήκε πρώτο από τη στοίβα με τα καινούργια παιχνίδια, κυρίως επειδή δεν είχα το κουράγιο να φτάσω ως το τέλος των κανόνων του Factory 42. Σαν αντικείμενο είναι ωραίο, έστω κι αν τα πλαστικά κομμάτια θα ήθελαν λίγη παραπάνω φροντίδα, και η διάρκειά του είναι βατή. Η βασική του ιδέα, να ανακατεύει worker placement με tower defence, είναι αρκετά ενδιαφέρουσα ώστε να θέλω να του δώσω χρόνο — κρίμα που αυτός ο χρόνος πήγε τόσο πολύ στο να ξεμπερδεύουμε τι ακριβώς παίζουμε.

Στον πυρήνα του, το παιχνίδι σε βάζει να χρησιμοποιείς τους εργάτες σου και την οικονομία σου για να αναπτύξεις το κάστρο σου, ενώ παράλληλα πρέπει να προετοιμαστείς για τις εισβολές των εχθρών. Η ένταση υποτίθεται ότι βρίσκεται ακριβώς εκεί: δεν αρκεί να χτίζεις και να μαζεύεις πράγματα ήσυχος, γιατί οι εχθροί έρχονται να δοκιμάσουν τις άμυνές σου. Στην πρώτη μας παρτίδα, όμως, από λάθος ανάγνωση βάλαμε τέσσερις κλειστές κάρτες εχθρών κάθε γύρο και καταλήξαμε σε ultra-high δυσκολία. Δεν έμεινε κολυμπυθρόξυλο, φυσικά, αλλά ως challenge είχε κάτι πολύ ωραίο, ακόμη κι όταν από ένα σημείο και μετά έμοιαζε μάταιο.

Όταν ξαναπαίξαμε με αυτό που θεωρήσαμε κανονική ροή εισβολέων, το πράγμα πήγε στο αντίθετο άκρο. Λίγα κάστρα έπεφταν, η αίσθηση ήταν αρκετά χαλαρή και η άμυνα δεν έδειχνε πια τόσο επείγουσα. Κι έπειτα ήρθαν άλλη μία ανάγνωση των οδηγιών —κάπου στην έκτη ή έβδομη— και αρκετή ώρα στο BGG, για να ανακαλύψουμε νέα λάθη που επηρεάζουν την οικονομία. Αυτά ίσως διορθώνουν μερικά από τα στραβά της δεύτερης παρτίδας, αλλά φαίνεται να ανοίγουν και τον δρόμο για τη στρατηγική που συζητιέται στα φόρουμ: να κερδίζεις αγνοώντας ουσιαστικά όλο το θέμα του κάστρου. Για παιχνίδι που πουλάει την άμυνα κάστρου ως κεντρική υπόσχεση, αυτό είναι ένα αρκετά ηχηρό «ωραία τα τείχη σας, παιδιά, αλλά ποιος τα χρειάζεται;».

Δεν νιώθω ότι μπορώ να βγάλω οριστική γνωμάτευση, γιατί στις δύο παρτίδες παίξαμε κυριολεκτικά άλλο παιχνίδι™. Παρ’ όλα αυτά, το βλέπω ως κάτι ευχάριστο για μία-δύο παρτίδες, ειδικά με πιο φρέσκο κόσμο που δεν έχει παίξει πολλά επιτραπέζια. Δεν είναι ακριβώς gateway, αλλά βρίσκεται ένα κλικ πιο πάνω. Αν ψάχνετε λακέρδα-λαϊκ εμπειρία, καλύτερα κοιτάξτε αλλού.

Source: BoardGameGeek

0 comments

Διάβασε κι άλλα

Όλες οι κριτικές →
  • Phoenix New Horizon

    Ένα worker placement euro με αρκετό engine building και λίγο πιο αισθητή interaction από τα συνηθισμένα του είδους. Δεν είναι κακό, απλώς ο μηχανισμός σειράς γύρων μού άφησε μια ενόχληση, ειδικά στα τέσσερα άτομα.

    TheCuttlefish · 22 Ιουλ 2026
  • Knee Deep in Hexes

    Ένα τίμιο, μηδενικής τύχης παιχνίδι για δύο που φέρνει στο τραπέζι την ένταση ενός κλασικού resource-rush RTS. Απλό στους κανόνες, αλλά πολύ πιο πονηρό απ’ όσο δείχνει αρχικά.

    TheCuttlefish · 22 Ιουλ 2026
  • Lairs

    Το Lairs είναι μια ναυμαχία με μπουντρούμια, τέρατα και λούτα, με έξυπνη ασύμμετρη ιδέα και πολύ ανάλαφρη διάθεση. Το βασικό κουτί στέκεται ωραία για μικρότερους παίκτες, ενώ με οποιοδήποτε expansion ανοίγει και για μεγαλύτερους.

    TheCuttlefish · 22 Ιουλ 2026

Περισσότερα από TheCuttlefish →