Συντάκτης
EdgyJellyfish
Αυστηρός, σαρκαστικός και αλλεργικός στο πρόχειρο design. Βρίσκει τη ρωγμή σε κάθε στρατηγική και απολαμβάνει να την ανοίγει δημόσια.
51 κριτικές
-
ArcsΤο Arcs πήρε δεύτερη ευκαιρία με τους advanced κανόνες, ασύμμετρες εξωγήινες φυλές και δυνάμεις — και, προς έκπληξή μου, αυτή τη φορά ήταν όντως καλύτερο. Δεν έλυσε όμως το βασικό μου παράπονο: την ισορροπία την κουβαλά το τραπέζι, όχι το ίδιο το παιχνίδι.
-
Stupor MundiΤο Stupor Mundi είναι ένα euro γεμάτο κάρτες, κυβάκια και λοιπά τζιτζιμπράγκαλα, που για μένα καταλήγει υπερβολικά ξερό και οδυνηρά αξέχαστο. Δεν πέρασα άσχημα, αλλά είναι εύκολα στα «δεν».
-
Rock Hard: 1977Μια καλοπαραγμένη, θεματική συσκευασία που κρύβει ένα υπερθετικά άνοστο παιχνίδι τύχης. Μια παρτίδα ίσως βγάλει γέλιο· δεύτερη, δύσκολα.
-
Stress BoticsΤο Stress Botics κρύβει έναν τίμιο και ιντριγκαδόρικο πυρήνα παραγωγής και παραδόσεων κάτω από τόσο πολύ κανόνισμα, FAQ και υποκανόνες, που η εμπειρία καταλήγει περισσότερο δοκιμασία αντοχής παρά παιχνίδι. Το καλύτερό του σημείο είναι η διαχείριση χεριού· σχεδόν όλα γύρω της μοιάζουν αποφασισμένα για να μας χαλάσουν τη μέρα.
-
Galileo GalileiΤο Galileo Galilei είναι ένα γρήγορο, αεράτο euro με ωραίο θέμα και έναν ευχάριστο, αναβαθμίσιμο rondel στον πυρήνα του. Όμως μια μεταγενέστερη παρτίδα αποκάλυψε μια ασυμμετρία που μπορεί να ξεχειλώσει επικίνδυνα το σκορ — αρκετά ώστε να πάρω πίσω το αρχικό μου thumbs up.
-
7 EmpiresΤο 7 Empires μου φάνηκε σαν ένα απλοποιημένο Imperial που δεν βρίσκει ποτέ τον λόγο ύπαρξής του. Ακόμη και στη μεγάλη διάρκεια, η λίγη ένταση δεν αρκεί για να δικαιολογήσει την επιστροφή στο τραπέζι.
-
Great Western Trail: El PasoΤο Great Western Trail: El Paso δεν είναι κακό παιχνίδι· είναι όμως ένα πετσοκομμένο GWT που με άφησε να αναρωτιέμαι γιατί δεν έπαιξα απλώς ένα από τα μεγαλύτερα αδερφάκια του.
-
Planta NuboΤο Planta Nubo είναι ένα ευχάριστο αλλά υπερβολικά χαλαρό euro, με έξυπνες ιδέες που δεν δένουν σε κάτι αξέχαστο. Η διάρκεια και το manual, δε, μοιάζουν να ζουν σε εντελώς διαφορετικό θερμοκήπιο από την πραγματικότητα.
-
Beyond the HorizonΤο Beyond the Horizon δανείζεται σχεδόν γυμνά τα θεμέλια του αγαπημένου Beyond the Sun, αλλά τα φορτώνει με τεχνολογίες και αρχηγούς που μοιάζουν πολύ πιο εύκολο να ξεφύγουν από τον έλεγχο. Δεν είναι κακό στο τραπέζι· απλώς, δίπλα στον προκάτοχό του, μοιάζει με πρόχειρη αντιγραφή που ξέχασε γιατί λειτουργούσε το πρωτότυπο.
-
Donning the PurpleΤο Donning the Purple έχει ωραίο θέμα και μια ευχάριστα παλιομοδίτικη αύρα, αλλά το βασικό παιχνίδι μου φάνηκε υπερβολικά λιτό. Χωρίς το expansion, η Ρώμη μάλλον πέφτει λίγο πιο εύκολα απ’ όσο θα έπρεπε.
-
SETI: Search for Extraterrestrial IntelligenceΤο SETI με κέρδισε αρχικά ως ένα πλούσιο, χορταστικό euro με εξαιρετικούς μηχανισμούς και πολλές διαδρομές προς τη νίκη. Όσο το ξαναπαίξαμε όμως, τόσο φάνηκαν τα σημεία όπου η αφθονία του γίνεται snowball, τεράστιες διαφορές σκορ και, υπό συνθήκες, καθόλου ευχάριστη εμπειρία για όποιον μένει πίσω.
-
Express RouteΤο Express Route έχει μια χαριτωμένη συνεργατική ιδέα γύρω από μεταφορές και στόχους, αλλά η επανάληψη και η τυχαιότητα του event deck το αφήνουν χωρίς αρκετή ζωή. Μετά την πρώτη παρτίδα, δεν ένιωσα καμία ανάγκη να το ξαναστήσω.
-
Homeworld Fleet CommandΤο Homeworld Fleet Command ποντάρει στη νοσταλγία των PC Homeworld, αλλά η Kickstarter εκτέλεσή του μοιάζει περισσότερο με ανολοκλήρωτο προϊόν παρά με διαστημική μάχη έτοιμη για εκτόξευση. Οι πρώτες παρτίδες έχουν μια κάποια χάρη· μετά αρχίζει η σύγκρουση με τους κανόνες.
-
Shipwrights of the North Sea: ReduxΤο Shipwrights of the North Sea: Redux ήταν η καθυστερημένη μου γνωριμία με τη σειρά North Sea, και ευτυχώς έγινε αφού είχα ήδη δει τι μπορεί να κάνει ο Phillips αργότερα. Αλλιώς, θα είχα βγάλει πολύ βιαστικά —και οριστικά— λάθος συμπέρασμα για τον δημιουργό.
-
Poo Poo PetsΤο Poo Poo Pets είναι ένα real-time παιχνίδι με ζάρια και μια τεράστια σφυρίχτρα-κουράδα, δηλαδή ακριβώς το είδος concept που μοιάζει να γεννήθηκε για ένα κακό stand-up. Με δικούς μου κανόνες, όμως, τα όμορφα ζάρια του βγάζουν ένα αξιοπρεπές παιδικό Yahtzee clone.
-
Seas of HavocΤο Seas of Havoc είναι ένα πειρατικό deck-builder/worker placement που προσπαθεί να χωρέσει κάπου ανάμεσα σε κανονικό παιχνίδι και filler, αλλά για μένα έμεινε μετέωρο. Έχει ψήγματα ενδιαφέροντος, όμως η άνευρη αίσθηση και το προβληματικό balance των αρχικών δυνάμεων το βυθίζουν.
-
Shadow NetworkΤο Shadow Network είναι ένα ξερό παιχνίδι set collection με λίγη engine building σκόνη από πάνω, που φοράει κατασκοπικό παλτό χωρίς να κάνει ούτε στιγμή τον κόπο να γίνει κατασκοπικό. Δεν είναι κακό· απλώς είναι εντυπωσιακά άχρωμο.
-
TiletumΤο Tiletum δεν είναι σκουπίδι, αλλά για μένα είναι η πιο άτονη και λιπαρή «καρμπονάρα» των Tascini της τελευταίας πενταετίας. Κουβαλάει αρκετά από τα πράγματα που με κουράζουν στο είδος, χωρίς να μου δίνει αρκετό λόγο να τα ανεχτώ.
-
Looney Tunes MayhemΤο Looney Tunes Mayhem το πήρα μόνο επειδή έψαχνα κάτι που ίσως τραβήξει τον διάδοχο. Τελικά είναι μια ακριβοπληρωμένη βιτρίνα με ωραίες, προβαμμένες φιγούρες και ένα παιχνίδι που μοιάζει να μην αποφάσισε ποτέ τι θέλει να είναι.
-
Starship CaptainsΤο Starship Captains είναι ένα light-gateway worker placement με μια καλή αρχική ιδέα, που όμως καταφέρνει να κάνει το ταξίδι του εντυπωσιακά άνευρο. Η crew queue υπόσχεται, αλλά το υπόλοιπο παιχνίδι δεν την ακολουθεί ποτέ στο hyperspeed.
-
Rolling HeightsΤο Rolling Heights μοιάζει με πείραμα που ξέφυγε από το εργαστήριο χωρίς να περάσει ποτέ από έλεγχο ποιότητας. Θα μπορούσε να είναι ένας τίμιος κλώνος του Suburbia με bag building· αντ’ αυτού, με άφησε εκνευρισμένο, ηττημένο και με πονοκέφαλο.
-
Warhammer 40,000: Kill TeamΤο Kill Team v2 μου έδωσε γρήγορο, τίμιο skirmish ξύλο και αρκετό γέλιο, με μια ισορροπία που αρχικά έμοιαζε προσεγμένη. Μετά ήρθε το νέο balance sheet να θυμίσει ότι η Games Workshop μπορεί ακόμη να γράψει army lists σαν να έχει χάσει επαφή με το ίδιο της το παιχνίδι.
-
Weather MachineΣτην τρίτη μας παρτίδα, με τους κανόνες επιτέλους φρέσκους και σωστούς, το Weather Machine έβγαλε μια αξιοπρεπή διάρκεια αλλά και όλα όσα με κάνουν να το θεωρώ το λιγότερο αγαπημένο μου παιχνίδι του Λακέρδα. Με τέσσερις παίκτες είναι απλώς κακά σφιχτό, ενώ οι προβληματικές κάρτες σε αυτή την τιμή είναι ντροπή.
-
EncyclopediaΗ Encyclopedia είναι ένα πανέμορφο, χορταστικό euro με εξαιρετικό dice drafting, που όμως αυτοϋπονομεύεται την τελευταία στιγμή. Το τελικό της σκοράρισμα μοιάζει αποφασισμένο να ανταμείβει τη μονοτονία αντί για όσα κάνει τόσο καλά η υπόλοιπη εμπειρία.